Πόσο πιο άνθρωπος είναι ο Daniel Day Lewis από τον Gerard Depardieu!

Ήρθε όμως η επίσκεψή του στην Ελλάδα και κάποιες δηλώσεις που έκανε, που με έκαναν να τον λατρέψω πραγματικά. Σε δηλώσεις του στον Ορέστη Ανδρεαδάκη του Mega, ο ηθοποιός υπογράμμισε ότι μια μεγάλη απόφαση, αντίστοιχης ιστορικής σημασίας με την απόφαση του Lincoln να καταργήσει την δουλεία, θα είναι να αναγκασθούν οι πλούσιοι να πληρώνουν μεγαλύτερους φόρους. Κι ότι αυτό είναι θέμα κοινής λογικής κι ότι δεν καταλαβαίνει πώς μπορεί κάποιος να αντιδρά σε αυτό.

Ο Daniel Day Lewis είναι ένας πολύ πετυχημένος ηθοποιός και τα εισοδήματά του είναι τεράστια. Άρα κι ο ίδιος θα θιγεί από μια τέτοια απόφαση. Όμως, αναγνωρίζει ότι η ευδαιμονία του είναι και προϊόν τύχης, όχι μόνο του ταλέντου του, το οποίο πάντως δούλεψε και καλλιέργησε με αφοσίωση σχεδόν μαζοχιστική. Έτσι κι αλλιώς, όπως είχε πει κι ο Pascal Bruckner στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σε κάθε ηθοποιό που πετυχαίνει, αντιστοιχούν χιλιάδες που βιώνουν την ταπείνωση της αποτυχίας. Κι ο Day Lewis, επειδή είναι σωστός άνθρωπος κι όχι “καβαλημένο καλάμι”, όπως κάποιοι άλλοι, συνειδητοποιεί ότι κάτι από την ευημερία το χρωστάει και οφείλει να το δίνει πίσω στους λιγότερο προνομιούχους από αυτόν.

Βλέπουμε, έτσι, πόσο διαφορετικές ιδέες και λιγότερο ατομιστικές και σνομπ αντιλήψεις έχει από έναν άλλο πετυχημένο ηθοποιό- τον Γάλλο Gerard Depardieu. Θυμίζουμε ότι ο βετεράνος πάμπλουτος  ηθοποιός έφυγε από την χώρα του, την Γαλλία και πήρε ρωσικό διαβατήριο, προκειμένου ακριβώς να αποφύγει την υψηλή φορολογία εις βάρος των πλουσίων. Θέλησε να δώσει ένα παράδειγμα ατομοκεντρισμού και εγωπάθειας, προκειμένου να προστατεύσει τα εισοδήματά του.

O Gerard ήθελε να δώσει το μήνυμα πως δεν τον ενδιαφέρει η θετική γνώμη των πολλών για το άτομο του. Και σίγουρα το κατάφερε. Αντίθετα, ο Daniel Day Lewis γίνεται συμπαθής. Και, παρά το ότι ο συγκεκριμένος ηθοποιός προβάλλεται ως εκκεντρικός από συντηρητικά media (ίσως κι επειδή δεν τον χωνεύουν για τις απόψεις που εκφράζει) με τις θέσεις του δείχνει ότι συνειδητοποιεί την θέση του στον κόσμο. Ότι δεν είναι δηλαδή ο ένας και μοναδικός, ο εκλεκτός του Θεού και του Σύμπαντος, που του αξίζει όλη η ευτυχία του κόσμου, άλλα ένας απλός άνθρωπος μέσα σε πολλούς άλλους ανθρώπους, με δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις.

Γιώργος Σμυρνής