Το Αγόρι στο Τελευταίο Θρανίο

Ένας καθηγητής λογοτεχνίας, απογοητευμένος από το επίπεδο των μαθητών του, αρχίζει να ενδιαφέρεται για τον ταλαντούχο αλλά παράξενο Κλοντ. Ο μοναχικός 16χρονος, με την πρόφαση σχολικής εργασίας, παρουσιάζει σε συνέχειες μια ιστορία που αφορά ένα συμμαθητή του και την οικογένιά του. Για να εμπνευστεί στο γράψιμο, βρίσκει προφάσεις ώστε να βρίσκεται όσο πιο συχνά γίνεται στο σπίτι του νέου του φίλου. Ο καθηγητής και η γυναίκα του καθηλώνονται από την ιστορία που όλο και περισσότερο μοιάζει να θολώνει τα όρια ανάμεσα στη λογοτεχνική έμπνευση και την πραγματικότητα με απρόβλεπτες συνέπειες…

Ο (παραγωγικότατος και άνισος) Φρανσουά Οζόν βρίσκει μια ενδιαφέρουσα ιδέα (βασισμένη σε ισπανικό θεατρικό έργο), γοητεύεται από τις δυνατότητες που δημιουργεί, στήνει με μπρίο ένα παιχνίδι ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία, απολαμβάνει την ανατροπή των ρόλων (δάσκαλος-μαθητής, υποκείμενο-αντικείμενο, θύτης-θύμα), αλλά κάπου παρασύρεται από την ίδια του την κατασκευή και χάνει το στόχο. Οι αξιόπιστες παρουσίες του Φαμπρίς Λουκινί και της Κριστίν Σκοτ Τόμας μαζί με την καλή ερμηνεία του νεαρού Ερνστ Ουμάουερ είναι μια καλή μαγιά, αλλά η ταινία, που στην πορεία φλερτάρει με τη σουρεαλιστική κομεντί, το ερωτικό δράμα και το ψυχολογικό θρίλερ, δεν καταφέρνει να βρει την οριστική επιλογή στο ύφος και τον τόνο που της ταιριάζει. Και, σίγουρα, μόνο σε γαλλική ταινία ένας 16χρονος θα περιέγραφε το «μεσοαστικό άρωμα» μιας γυναίκας…

Θοδωρής Τσιάτσικας