Οι Εργένισσες
Κακά κορίτσια σε προγαμιαία κρίση, μέτρια –αν και φιλόδοξων προθέσεων- κομεντί σε σύγχυση…
Το βράδυ πριν το γάμο της σχολικής τους φίλης, Μπέκυ, τρεις φίλες συγκεντρώνονται για το παραδοσιακό μπάτσελορ πάρτυ. Η Ρέγκαν, μια υπερφιλόδοξη κυρία των τιμών, που ενοχλείται κρυφά που δεν είναι η πρώτη της παρέας που παντρεύεται, η Τζίνα πνευματώδης και σαρκαστική, αλλά αθεράπευτα ρομαντική κατά βάθος, και η Κέιτι θέλει απλά να περνάει καλά και να ζει μέσα στα λούσα. Οι τρεις τους θα εκτροχιαστούν πολύ γρήγορα, θα εισχωρήσουν ακάλεστες στο πάρτι του γαμπρού, θα καταστρέψουν το νυφικό, θα φλερτάρουν, θα περάσουν ένα διήμερο που θα τους μείνει αξέχαστο για όσο ζουν. Αν καταφέρουν να σώσουν το γάμο...
Αν το «Hangover» ήταν η αποθέωση του αντρικού χαβαλέ και το «Bridesmaids», αν και κατώτερο του αναμενόμενου, άγγιζε χορδές της γυναικείας ψυχοσύνθεσης, αυτή η ταινία της Λέσλι Χέντλαντ (βασισμένη στο δικό της θεατρικό έργο), μοιάζει να ακολουθεί στα ίδια βήματα με πολύ λιγότερη επιτυχία. Στηριζόμενη σε μια ικανή ομάδα πρωταγωνιστριών, δεν καταφέρνει να δικαιώσει τις κωμικές υποσχέσεις της αρχής και σύντομα καταφεύγει στην υστερία. Η προσπάθεια να ισορροπήσει την πλάκα με μια ‘σκοτεινή’ ψυχολογικά πλευρά, η ευκολία της στα ναρκωτικά και η σεμνοτυφία της στο σεξ, το ρομαντικό ‘ζαχάρωμα’ μιας κυνικής ματιάς και η επιθυμία της να νοιαστούμε για αντιπαθητικούς χαρακτήρες, είναι στοιχεία της ταινίας που συνηγορούν σε ένα άνισο αποτέλεσμα.
Θοδωρής Τσιάτσικας
