Οι Γυναίκες του Τελευταίου Ορόφου

Παρίσι, 1962. Ο Ζαν-Λουί Ζουμπέρ (Fabrice Luchini), ένας ευκατάστατος χρηματιστής και σοβαρός οικογενειάρχης, ζει ήρεμα αλλά βαρετά με την ψηλομύτα γυναίκα του Σουζάν (Sadrine Kiberlain) και τα δυο κακομαθημένα βλαστάρια τους. Όμως ο κόσμος τους θα έρθει τα πάνω κάτω, όταν στον τελευταίο όροφο του σπιτιού τους μετακομίζει μια πολύχρωμη και ζωηρή παρέα από Σπανιόλες, που εργάζονται ως οικιακές βοηθοί στην πολυκατοικία. Ο Ζαν-Λουί θα συνδεθεί αναπάντεχα μαζί τους, ιδιαίτερα με τη δυναμική Κονσεπσιόν (Carmen Maura) και κυρίως με τη γοητευτική ανιψιά της, Μαρία (Natalia Verbeke), τη νέα υπηρέτρια της οικογένειάς του, που θα τον κάνουν να εκτιμήσει τις απλές χαρές της ζωής…

Η ταινία δεν αποφεύγει τα κλισέ μιας τυπικής συνταγής της κομεντί, που θέλει έναν βολεμένο και ‘δυσκοίλιο’ χαρακτήρα να ανακαλύπτει τις χαρές της ζωής από μια ταπεινή κοινωνικά αλλά ‘πολύχρωμη’ ομάδα ξένων. Καταλύτης βέβαια είναι η νεαρή και όμορφη υπηρέτρια, αλλά η περίπλοκη δυναμική της σχέσης (με τη διαφορά ηλικίας και την εξάρτηση αφεντικού-υπηρέτριας) παραμένει ασχολίαστη, και οι όποιες σατιρικές πινελιές δεν φτάνουν πολύ βαθιά. Αυτό που σώζει την κατάσταση είναι ο ευχάριστος ρυθμός και το επιτελείο των ηθοποιών, όπου ξεχωρίζουν το αβίαστο κωμικό timing και οι εκφράσεις του Φαμπρίς Λουκινί, η ομορφιά της Ναταλία Βερμπέκε και το μπρίο της Κάρμεν Μάουρα και της Λόλα Ντουένιας.

Θοδωρής Τσιάτσικας