Εύα Καϊλή- Έλενα Ράπτη: Ο δικομματισμός είναι ξανθός!

Με το πολιτικό θερμόμετρο να ανεβαίνει, καθώς οι κάλπες πλησιάζουν, οι δύο παραδοσιακά μεγάλες κομματικές παρατάξεις (αν και με συρρικνωμένη πλέον την εκλογική τους βάση) βγάζουν όλους τους επικοινωνιακούς τους άσσους από το μανίκι. Έτσι, είδαμε την τελευταία εβδομάδα και την Ράπτη και την Καϊλή να εμφανίζονται στα κανάλια.

Η Έλενα Ράπτη (ΝΔ) δείχνει κάπως πιο αποκομμένη από τις εξελίξεις, αλλά έχει με το πλευρό της τον αέρα του νικητή. Σε εκπομπή σε ένα μακεδονικό κανάλι, όπου παρέστη, επαναλάμβανε πάνω κάτω όλα τα κλισέ που λένε οι πολιτικοί. “Εμείς είμαστε οι καλύτεροι, οι άλλοι τα κάνανε χάλια” και τα ρέστα. Όμως, θεωρώ ότι είναι πρόσωπο που το life style του ταιριάζει περισσότερο, καθώς στον καθαρά πολιτικό λόγο παρουσιάζει αδυναμίες. Τονίζει τις φράσεις της σε λάθος χρόνο, είναι πολύ κοινότοπη και κουράζει.

Από την άλλη, η Εύα Καϊλή (ΠΑΣΟΚ), πιο ανεβασμένη τελευταία πολιτικά, εμφανίσθηκε σε μία σχεδόν διακομματική εκπομπή στον Άλφα, με σκοπό να στυλιτεύσει την ανοργάνωτη και χαώδη ελληνική γραφειοκρατία. Μαζί με άλλους πολιτικούς από όλους τους χώρους κάνανε μία βόλτα για τις ανάγκες της τηλεόρασης και όχι τόσο της ελληνικής κοινωνίας σε ένα υπόγειο, όπου φυλάσσονται πάρα πολλοί σημαντικοί φάκελοι σε μία κατάσταση απόλυτου χάους. Το αστείο είναι ότι ο μοναδικός υπάλληλος, που εργαζόταν εκεί, βρήκε ευκαιρία να κάνει παράπονα στον δήμαρχο, που ήταν παρών, αλλά και στον τηλεοπτικό φακό (κυρίως), για τις υπερωρίες που κάνει και δεν τις πληρώνεται.

Η Εύα Καϊλή ήταν σαν να πήγαινε εκδρομή σε αυτό το χάος. Έτσι κι αλλιώς, οι πολιτικοί έχουν αυτό το δήθεν και την τάση να κάνουν πως βλέπουν πρώτη φορά τα προβλήματα που θα έπρεπε να είχαν αντιμετωπίσει εδώ και δεκαετίες. Η Καϊλή προσπαθούσε να δείξει ότι με σοβαρότητα αντιλαμβάνεται το μεγάλο αυτό κοινωνικό πρόβλημα και ότι έχει τις λύσεις και το υπόβαθρο, για να βοηθήσει στην αντιμετώπισή του. Το πόσο πειστική ήταν, ας το κρίνουν οι τηλεθεατές. Εμένα, δεν με έπεισε ιδιαίτερα.

Γεγονός πάντως είναι ότι όσο οι ιδεολογίες συγκλίνουν, η πολιτική προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της τηλεόρασης, ο κόσμος απογοητεύεται από τις ψευδείς υποσχέσεις και υπάρχει διαρκής απαξίωση του πολιτικού λόγου, τόσο περισσότερο οι ψηφοφόροι θα επιλέγουν την πιο όμορφη ή τον πιο όμορφο που είδαν στην τηλεόραση. Στο μέλλον οι παρουσίες, που δεν έχουν πολλά να πουν, αλλά είναι όμορφες, ίσως γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.

Γιώργος Σμυρνής