Μεθυσμένο Ημερολόγιο

Το 1960, ο επίδοξος συγγραφέας Πολ Κεμπ (Τζόνι Ντεπ) ταξιδεύει στο ‘παρθένο’ νησί του Πουέρτο Ρίκο, προτεκτοράτο των Αμερικανών, για να δουλέψει για μια τοπική εφημερίδα, την The San Juan Star, της οποίας διευθυντής είναι ο καταπιεσμένος Λότερμαν (Ρίτσαρντ Τζένκινς). Παρέα με ιδιόρρυθμους συναδέλφους και ανεξάντλητες ποσότητες από ρούμι, ο Πολ σύντομα παθιάζεται με την Σενό (Άμπερ Χερντ), την άγρια, ελκυστική και γεννημένη στο Κονέκτικατ αρραβωνιαστικιά του Σάντερσον (Άαρον Έκχαρτ). Ο Σάντερσον, που εμπλέκεται σε σκοτεινές υποθέσεις αγοροπωλησίας ακινήτων, είναι ένας από τους πολλούς Αμερικανούς επιχειρηματίες που είναι αποφασισμένοι να μετατρέψουν το Πουέρτο Ρίκο σε ένα καπιταλιστικό παράδεισο, στην υπηρεσία των πλουσίων. Όταν ο Σάντερσον αναθέτει στον Κεμπ να γράψει ένα κολακευτικό άρθρο για το πρόσφατο ανούσιο project του, ο δημοσιογράφος έχει τις επιλογές είτε να γράψει προς οικονομικό όφελος του διεφθαρμένου επιχειρηματία ή να τον «αποκαθηλώσει»…

Η gonzo πένα του, μακαρίτη πια, Χάντερ Σ. Τόμπσον, ο ενθουσιασμός του φίλου και οπαδού του Τζόνι Ντεπ, και η επιστροφή του σκηνοθέτη Μπρους Ρόμπινσον είναι, στα χαρτιά, ένα συναρπαστικό μείγμα. Το τελικό αποτέλεσμα, μπορεί να… πίνεται μονορούφι αλλά είναι μικρότερο από το άθροισμα των προσδοκιών. Βασισμένο σε πρωτόλειο του Τόμπσον, προσπαθεί κάπως άνισα να συνδυάσει το ανάλαφρο κλίμα μιας κωμικής περιπέτειας με τη βαρύτητα της περσόνας που (γνωρίζουμε ότι) πρόκειται να αναπτύξει ο συγγραφέας. Δεν πλησιάζει το στεγνό χιούμορ της καλύτερης ταινίας του Ρόμπινσον, «Withnail & I», ούτε τη σουρεαλιστική πανδαισία του «Fear & Loathing in Las Vegas» του Τέρι Γκίλιαμ όπου πρωτοείδαμε τον Τζόνι Ντεπ ως alter ego του Τόμπσον, αλλά έχει αρκετή ενέργεια και γοητεία για ένα πολύ ευχάριστο δίωρο.

Θοδωρής Τσιάτσικας