«Λυσιστράτη» από το ΚΘΒΕ: Οι σταθμοί της περιοδείας στην Αττική

Η μεγάλη καλοκαιρινή παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της «Λυσιστράτης» του Αριστοφάνη σε μετάφραση του Κωνσταντίνου Μπούρα και σε σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία και απόδοση του Καλλιτεχνικού Διευθυντή του ΚΘΒΕ, Αστέριου Πελτέκη, συνάντησε ενθουσιώδη ανταπόκριση από το κοινό της Επιδαύρου με 17.000 θεατές στις δύο μέρες της παρουσίασής της (21 και 22 Αυγούστου).

Η Λυσιστράτη δεν αποτελεί απλώς μια κωμωδία για τον πόλεμο και τον έρωτα. Επιμένει να είναι ένα βαθύτατα πολιτικό, ανθρωποκεντρικό έργο που εστιάζει στη στιγμή κατά την οποία μια κοινωνία, εξαντλημένη από τη φθορά, αναζητά επειγόντως έναν νέο τρόπο οργάνωσης.

Η εντροπία –ως φυσικός αλλά και φιλοσοφικός όρος– δηλώνει τη σταδιακή αποσύνθεση της τάξης, τη διάχυση της ενέργειας, την αδυναμία ενός συστήματος να «αυτορρυθμιστεί».

Στη Λυσιστράτη, η πόλη-κράτος βρίσκεται σε παρατεταμένη φθορά: ο πόλεμος έχει καταστεί αυτοσκοπός, η πολιτική έχει αποκοπεί από την ανθρώπινη εμπειρία και το σώμα έχει εξοριστεί από τον δημόσιο λόγο.

Η αρχετυπική μορφή/ηρωίδα δεν προτείνει μια μεταρρύθμιση, ούτε εισηγείται έναν νέο θεσμό. Η Λυσιστράτη εισάγει κάτι ριζικά διαφορετικό: την επανεμφάνιση του σώματος, της επιθυμίας, της φροντίδας και της συλλογικής ευθύνης ως πολιτικής πράξης. Η αποχή από τον έρωτα δεν λειτουργεί «τιμωρητικά» αλλά ως πράξη «αναστολής της εντροπίας». Ένα προσωρινό «πάγωμα» του συστήματος, ώστε να καταστεί δυνατή η επανεκκίνησή του.

Στον πυρήνα της σκηνοθετικής προσέγγισης του Αστέριου Πελτέκη βρίσκεται ακριβώς αυτή η χειρονομία, η οποία δεν επιτυγχάνεται μέσα από τη βία ή την επιβολή, αλλά μέσα από τη συνειδητή άρνηση συμμετοχής σε έναν φαύλο κύκλο. Οι γυναίκες δεν καταλαμβάνουν απλώς την Ακρόπολη, «καταλαμβάνουν» τον χρόνο, τη ροή των πραγμάτων, την ίδια τη λογική της αναπόφευκτης καταστροφής. Η κωμωδία, εδώ, δεν λειτουργεί ως εκτόνωση, αλλά ως μηχανισμός αποκάλυψης.

Ο Αριστοφάνης μας υπενθυμίζει ότι κάθε κοινωνία που χάνει την επαφή με το «σώμα» και τη χαρά οδηγείται αναπόφευκτα στη βία, και ότι η ανασύνταξη δεν ξεκινά από «επάνω», από την εξουσία, αλλά από το συλλογικό ένστικτο επιβίωσης – από τη στιγμή που κάποιος άνθρωπος τολμά να πει: «ως εδώ».

Επόμενοι σταθμοί της περιοδείας, είναι η Χαλκιδική και το Φράγμα Θέρμης, για να ακολουθήσουν παραστάσεις στο Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού και σε επιλεγμένα θέατρα της Αττικής, ενώ η «Λυσιστράτη» θα επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο – όπου ξεκίνησε με sold out- ολοκληρώνοντας το ταξίδι της.

• Τετάρτη 26 Αυγούστου- Χαλκιδική, Αμφιθέατρο Νέων Μουδανιών («Φεστιβάλ Θάλασσας»)
• Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου – Φράγμα Θέρμης
• Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου- Αθήνα, Δημοτικό Θέατρο Λυκαβηττού
• Kυριακή 6 Σεπτεμβρίου- Ελευσίνα, Πολιτιστικό Κέντρο «Ίρις»
• Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου- Βύρωνας, Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη (Φεστιβάλ στη Σκιά των Βράχων)
• Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου- Κηποθέατρο Παπάγου
• Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου- Πειραιάς, Βεάκειο Θέατρο
• Πέμπτη 17 & Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου- Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους