Μαρία Κουτσουρλή: Έμαθα να μη μικραίνω για να χωρέσω στα πρότυπα

Η Μαρία Κουτσουρλή ονειρευόταν από μικρή να ασχοληθεί με το τραγούδι – ένα όνειρο που άρχισε να μοιάζει όλο και πιο πραγματικό πριν από πέντε χρόνια, όταν η συνεργασία της με τον Αίσωνα Χαρατσάρη γέννησε το τραγούδι «Ανακωχή». Η συνεργασία αυτή την έφερε σε επαφή με τον κιθαρίστα και ενορχηστρωτή Δημήτρη Σιάμπο, ο οποίος έμελλε να αναλάβει τις ενορχηστρώσεις του πρώτου δίσκου της, αλλά και των περισσότερων μουσικών της project.

Οι περισσότεροι την γνωρίσαμε την περίοδο της πανδημίας, όταν μετέτρεψε το σαλόνι του σπιτιού της σε μουσική σκηνή. Έτσι προέκυψε το «Ζωντανά απ’ το Σαλόνι» στο κανάλι της στο Youtube, στο οποίο παρουσίαζε αγαπημένα τραγούδια μέσα από τη δικιά της ιδιαίτερη ματιά. Από την πρώτη στιγμή οι διασκευές της σε τραγούδια των Πορτοκάλογλου, Παυλίδη, Αρλέτας και άλλων την έκαναν να ξεχωρίσει, αποκαλύπτοντας μια νέα ερμηνεύτρια με ξεκάθαρη καλλιτεχνική ταυτότητα.

Πέρσι, τέτοια περίπου εποχή, κυκλοφόρησε και το πρώτο της ολοκληρωμένο album με τίτλο «Μια άλλη εκδοχή». Ένα άλμπουμ που αποτελείται από οκτώ ιστορίες, οκτώ μελωδίες και οκτώ διαφορετικές οπτικές, μέσα από τις οποίες η Μαρία Κουτσουρλή μάς συστήνεται δυναμικά ως μια νέα ολοκληρωμένη πλέον δημιουργός με ώριμη ματιά και χαρακτήρα.

Την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου επιστρέφει στον Σταυρό του Νότου για να μας τραγουδήσει κομμάτια από το νέο αυτό άλμπουμ, αλλά και διασκευές αγαπημένων της τραγουδιών. Λίγο πριν τη συναυλία της, η Μαρία Κουτσουρλή μας μιλά για το πρώτο της άλμπουμ, τη συνεργασία της με τον Ivy Robins, αλλά και την εμπειρία της ως νέα μουσικός στην Ελλάδα.

Η Μαρία Κουτσουρλή στον Σταυρό του Νότου για μια φθινοπωρινή συναυλία

Ήταν μια βαθιά, μεταμορφωτική περίοδος. Το άλμπουμ μου “ Μια Άλλη Εκδοχή” δεν ήταν απλώς δίσκος, ήταν ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Θυμάμαι τη συγκίνηση, τη διαδρομή από την ανασφάλεια στην εμπιστοσύνη, τη στιγμή που κάθε τραγούδι πήρε μορφή και κατάλαβα πως λέω τη δική μου αλήθεια χωρίς φόβο. Κουβαλάει όσα έμαθα, όσα αγάπησα και όσα άφησα πίσω.

Σήμερα τα singles είναι πιο “ασφαλής” δρόμος, αλλά για ‘μένα η μουσική δεν είναι προϊόν, είναι αφήγηση

Ήταν απόλυτα συνειδητή επιλογή. Ήθελα να παρουσιάσω μια ολόκληρη ιστορία, όχι απλώς μεμονωμένα κομμάτια. Ξέρω ότι σήμερα τα singles είναι πιο “ασφαλής” δρόμος, αλλά για ‘μένα η μουσική δεν είναι προϊόν, είναι αφήγηση. Είναι δύσκολο για έναν νέο δημιουργό να πάρει το ρίσκο ενός άλμπουμ, γιατί χρειάζεται πίστη, χρήματα και ανθρώπους που να μοιράζονται το όραμα σου. Αλλά όταν κάτι μέσα σου φωνάζει “ήρθε η ώρα”, δεν το αγνοείς.

Τα «Σύνορα». Είναι το τραγούδι που κάθε φορά που το τραγουδάω νιώθω λύτρωση. Στο δεύτερο live μου, όταν ο κόσμος το τραγουδούσε μαζί μου, ένιωσα πως εκείνη τη στιγμή μοιραζόμασταν όλοι κάτι ιερό: το θάρρος να αφήσεις πίσω ό,τι σε περιορίζει και να σταθείς γυμνός απέναντι στην αλήθεια σου.

Το “Ζωντανά απ’ το Σαλόνι” είναι ένα κομμάτι της ψυχής μου. Γεννήθηκε στην καραντίνα, μέσα από την ανάγκη για επικοινωνία. Η επιστροφή του ήταν φυσική συνέχεια αφού ήθελα να ξαναφέρουμε στο σήμερα εκείνη την ατμόσφαιρα του “μαζί”, με τα νέα τραγούδια πια. Ένα σαλόνι, λίγα φώτα, μουσικοί φίλοι και η αλήθεια της στιγμής.

Η συνεργασία μας γεννήθηκε πολύ οργανικά. Εκτιμώ βαθιά τον Ivy Robins, την αισθητική του, το χιούμορ του, τη θετική ενέργεια και τον τρόπο που βλέπει τη μουσική. Είναι ένα πολύ ταλαντούχο πλάσμα με βάθος και υπέροχες ποιότητες. Το τραγούδι ήρθε μέσα από μια κοινή μας ανάγκη: να μιλήσουμε για την αγάπη με καθαρότητα, χωρίς φόβο, χωρίς φίλτρα. Και χαίρομαι που αγκάλιασε τόσο ο κόσμος αυτό το κομμάτι.

Χρειάζεται θάρρος για να σταθείς με τη δική σου φωνή, ειδικά όταν ο χώρος ζητάει “πρότυπα”

Είναι πρόκληση, αλλά και ευκαιρία. Χρειάζεται θάρρος για να σταθείς με τη δική σου φωνή, ειδικά όταν ο χώρος ζητάει “πρότυπα”. Έμαθα να μη μικραίνω για να χωρέσω. Ναι, υπήρξαν στιγμές που έπρεπε να αποδείξω περισσότερα απ’ όσο χρειαζόταν. Όμως αυτές οι στιγμές με δυνάμωσαν και με έκαναν πιο συνειδητή για το ποια είμαι και τι θέλω να εκπροσωπώ.

Τα social media είναι εργαλείο, όχι αυτοσκοπός. Για μένα είναι ο τρόπος να επικοινωνώ αυθεντικά, να μοιράζομαι τη διαδικασία, τη μουσική, τα συναισθήματα. Θέλω να υπάρχει αλήθεια πίσω από κάθε ανάρτηση, να δημιουργώ εικόνες και περιεχόμενο που εμπνέει και όχι απλώς να “ανεβάζω”.

Ο Σταυρός του Νότου είναι για μένα κάτι παραπάνω από σκηνή — είναι το μέρος που ένιωσα πρώτη φορά το κοινό να αναπνέει μαζί μου. Ένα σημείο αναφοράς, που κάθε φορά με γεμίζει ευγνωμοσύνη. Το κοινό εκεί είναι ζεστό, ανοιχτό και μου θυμίζει γιατί κάνω αυτή τη δουλειά: για να συνδεόμαστε.

Μια βραδιά γεμάτη φως, αλήθεια και ενέργεια. Θα παρουσιάσουμε τραγούδια από το άλμπουμ μου, νέες δημιουργίες που ετοιμάζουμε, αλλά και αγαπημένα κομμάτια καλλιτεχνών που με διαμόρφωσαν – από Ρίζου και Πρωτοψάλτη μέχρι Μάστορα και Χατζηγιάννη. Θέλω ο κόσμος να φύγει με χαμόγελο, συγκίνηση και την αίσθηση ότι δεν είναι μόνος σε ό,τι νιώθει.