Μαλδίβες

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους δουλειά, ο Ντάνιελ Μπόλντα υπογράφει μια ταινία τραχεία και τρυφερή, όπως ο ήρωάς της. Με φόντο επιβλητικούς ορεινούς όγκους κάτω από στρώματα ομίχλης και υγρασία που περονιάζει το κόκαλο, διηγείται μια ιστορία φολκ φαντασίαςγια τη μοναξιά και τη συντροφικότητα, τη θλίψη που τρώει τα σωθικά, τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τα ονειρικά ταξίδια του καθενός στις δικές του Μαλδίβες,του μυαλού ή του χάρτη του.

Ένας δάσκαλος μουσικής που ζει σε μία απομονωμένη ορεινή περιοχή με τον σκύλο του, ονειρεύεται να ξεφύγει από το κρύο, λαχταρώντας μία ζωή κάτω από τον καυτό ήλιο, δίπλα στη θάλασσα. Όταν ο σκύλος του εξαφανίζεται μυστηριωδώς,  ο απόηχος ενός άλλου κόσμου, κατοικημένου από ανοίκεια πλάσματα αρχίζει να διεισδύει στην καθημερινότητά του.

Η ταινία έκανε την πανελλήνια πρεμιέρα της στο 65ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε Ειδική Μνεία του επίσημου διαγωνιστικού προγράμματος Film Forward και το Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής ΕΡΤ για το soundtrack με την υπογραφή του Γιάννη Βεσλεμέ.

Οι ΜΑΛΔΙΒΕΣ είναι μια φολκ ιστορία υπαρξιακού τρόμου με ήρωα έναν άντρα που ζει απομονωμένος στο βουνό με μοναδικό του φίλο τον σκύλο του. Η ταινία είναι μια αλληγορία για τους φόβους μέσα μας, αυτούς που όσο αργούμε να αναγνωρίσουμε συνεχίζουν απλώς να γεννούν περισσότερους φόβους και να θολώνουν την κρίση μας. Γι’ αυτό πολλές φορές οι άνθρωποι συνηθίζουν να φαντασιώνονται τη φυγή σαν λύση σε όλα τους τα προβλήματα. Ήθελα οι ΜΑΛΔΙΒΕΣ να είναι ένα υβρίδιο ρεαλισμού και φαντασίας, με πυρήνα όμως και των δυο την θεμελιώδη έννοια της ανθρώπινης τρυφερότητας και στοργής, εκφρασμένης με ειλικρίνεια και αποδοχή.