Γεωμετρία μιας άυλης διαδρομής: Ζωγραφική έκθεση της Ελένης Ζούνη στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών

Στη δεύτερη ατομική της έκθεση στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, με τίτλο «γεωμετρία μιας άυλης διαδρομής» η καλλιτέχνις Ελένη Ζούνη παρουσιάζει νέα έργα σε χαρτί και καμβά μεγάλων και μικρότερων διαστάσεων.

Η ζωγραφική της Ζούνη αναδύεται ως μια ατελεύτητη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η αντίληψη εξελίσσεται σε μια διαδικασία που μετουσιώνει την καταγραφή της ροής της σκέψης. Η αφετηρία της είναι πάντα ένα σημείο· άλλοτε τυχαίο, άλλοτε με ακρίβεια χωροθετημένο, ανάλογα με την ένταση της συνθήκης που διαμορφώνει και πλάθει το παρόν. Σε αυτόν τον ασαφή και συνεχώς μεταβαλλόμενο τόπο, το σχέδιο γίνεται ένα εργαλείο ανακάλυψης. Η καλλιτέχνις δεν επιδιώκει την αναπαράσταση μιας προκαθορισμένης σκηνής, αλλά την ανάπτυξη ενός οπτικού πεδίου όπου οι νοητικές κατασκευές αποκτούν σταδιακά υλική υπόσταση.

Η Ζούνη διερευνά τη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο, τον ήχο, το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον, όχι μέσα από μια ευθύγραμμη αφήγηση αλλά μέσα από την αποτύπωση των σιωπηλών δυνάμεων που επενεργούν στη συνείδηση και την επηρεάζουν. Οι γραμμές της δεν καταγράφουν απλώς σχήματα, αλλά ενσωματώνουν το ίχνος της σκέψης, τη ρυθμικότητα της κίνησης, το αποτύπωμα μιας αόρατης δόνησης. Το χρώμα μέσα από μια διαδικασία διαφορετικών υποστάσεων, ενισχύει την αίσθηση της μεταβλητότητας. Είναι φως και σκιά, ουρανός και έδαφος, υλικό και απουσία.

Το μέσο της ζωγραφικής είναι για την Ζούνη μια άσκηση επίγνωσης και μνήμης. Μέσα από τη σωματική συμμετοχή, τη χειρονομία και την αναζήτηση της σύνθεσης, κάθε έργο αναδεικνύεται ως μια σφαίρα διαπραγμάτευσης μεταξύ της τάξης και του απρόβλεπτου. Σε μια εποχή όπου η οπτική πληροφορία είναι άμεσα προσβάσιμη, η Ζούνη μας προτείνει μια διαφορετική προσέγγιση: την επιστροφή στην παρατήρηση, στη σιωπηλή αλληλεπίδραση με την επιφάνεια και τη δομή.

Σε αυτήν την έκθεση το μεταφυσικό συναντά το βιωματικό, το οικείο μεταλλάσσεται σε αχαρτογράφητο τοπίο, και το τελικό αποτέλεσμα παύει να είναι απλώς μια επιφάνεια που αποτυπώνει ένα ακόμη γεγονός. Τα έργα της Ζούνη λειτουργούν ως γέφυρα ανάμεσα στην ύλη και την απουσία, ανάμεσα στη σταθερότητα και τη μεταβολή. Ο θεατής δεν καλείται να αποκωδικοποιήσει, αλλά να αισθανθεί, να περιπλανηθεί μέσα στην οπτική εμπειρία, να ανακαλύψει τη δική του αλήθεια μέσα στις γραμμές, τις σκιές και τα χρώματα. Σε αυτή την αδιόρατη συνομιλία ανάμεσα στην δημιουργό και τον θεατή, τα έργα δεν αποτελούν παρά μια αφορμή για να κατανοήσουμε τον κόσμο ξανά, από την αρχή.

Eπιμέλεια έκθεσης: Κώστας Πράπογλου

Η Ελένη Ζούνη (γεν.1954, Πειραιάς) σπούδασε γραφικές τέχνες στη Σχολή Βακαλό και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα (1978-1983). Από το 1984 έως το 1986 έζησε και εργάστηκε στην Βαρκελώνη, ενώ το χρονικό διάστημα 1989-1994 στην Ουτρέχτη και το Άμστερνταμ. Το 2009-2010 πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στον κλάδο Οπτική Επικοινωνία στο University of Derby – Βακαλό Art and Design College. Έχει πραγματοποιήσει 13 ατομικές εκθέσεις και πολλές ομαδικές, μερικές των οποίων είναι: Αποδόμηση Σιωπής, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, 2022· Τρόπος του Λέγειν, Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης, 2016· Γραμματομορφές, Επιγραφικό Μουσείο, 2013· Αλλαγές Αποστάσεων, Μέδουσα +1 Αίθουσα Τέχνης, 1995· Vincent Bernat, linea Atenas-Barcelona, 1989. Ομαδικές: Μέδουσα Αίθουσα Τέχνης (1979-2017), Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα, 2022. 28οι Πλόες, Μικρασία 1922-2022\ Τό Πέρασμα, ¨Ιδρυμα Π.& Μ.Κυδωνιέως, ¨Ανδρος 2022. reality check, Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής, Δαφνί, Αθήνα, 2021· +9, Ιερά Οδός, Αθήνα, 2019· [α]γνωστοι προορισμοί κεφάλαιο ΙΙ: κέλυφος // η πολιτική της ύπαρξης, 15^ο  Λύκειο Αθηνών, Κυψέλη, Αθήνα, 2018 · The art of artist statement, Hellenic Museum Σικάγο, 2004· 3η Διεθνής Μπιενάλε, Sharjah, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, 2001· Αναζητήσεις, 1950-2000, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Ρέθυμνο· Είμαστε Αλλού και πάμε Αλλού, Αισχύλεια, 1998 · Έλληνες Καλλιτέχνες, Αφιέρωμα Έλληνες καλλιτέχνες 1960-1990, 42e Salon de Montrouge, MontrouseAthenes, 1997. Ασχολείται διεξοδικά με την οπτική ή εικαστική διάσταση της γραφής και την διαλεκτική σχέση μεταξύ γραφής και ζωγραφικής. Το 2010 κυκλοφόρησε το βιβλίο της Πού αρχίζει η Ζωγραφική; Πού αρχίζει η Γραφή; Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.