Nabucco: To αριστούργημα του Giuseppe Verdi από τη σκηνή της MET στην οθόνη του Μεγάρου

Ένα από τα διασημότερα λυρικά έργα του Giuseppe Verdi [Τζουζέππε Βέρντι], ο «Nabucco», επιστρέφει με μια εξαιρετική διανομή πολλών αστέρων στη σκηνή της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης, τον Ιανουάριο.  Η Αρχαία Βαβυλώνα ξαναζωντανεύει στη ΜΕΤ σε μια επική παραγωγή βιβλικών διαστάσεων που προβάλλεται μαγνητοσκοπημένη, με ελληνικούς υπότιτλους, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το Σάββατο 13 Ιανουαρίου 2024 (ώρα έναρξης: 19.55), στο πλαίσιο των επιτυχημένων δορυφορικών μεταδόσεων The Met: Live in HD.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο του αυταρχικού βασιλιά Ναμπούκκο, ο βαρύτονος George Gagnidze [Τζωρτζ Γκαγκνίτζε]. Τη θετή, εκδικητική κόρη του, Αμπιγκαΐλλε ενσαρκώνει η σοπράνο Liudmyla Monastyrska [Λιουντμίλα Μοναστίρσκα], ενώ η μετζοσοπράνο Maria Barakova [Μαρία Μπαράκοβα] ερμηνεύει τον ρόλο της Φενένας, της πραγματικής κόρης του Nαμπούκκο. Ο τενόρος SeokJong Baek [ΣόκΤζονγκ Μπαικ] τραγουδά τον ρόλο του Ισμαέλε, ανιψιού του βασιλιά της Ιερουσαλήμ, και ο βαρύτονος Dmitry Belosselskiy [Ντμίτρι Μπελοσσέλσκι] υποδύεται τον Aρχιερέα Ζαχαρία. Ο Daniele Callegari [Ντανιέλε Καλλεγκάρι] διευθύνει το πρώιμο αριστούργημα του Verdi, με τη Χορωδία της ΜΕΤ να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στο πασίγνωστο χορωδιακό «Va, pensiero».

Tη σκηνοθεσία αυτής της μνημειώδους παραγωγής του «Ναμπούκκο», η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Mητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης το 2001, υπογράφει ο Elijah Moshinsky [Eλάιτζα Μοσίνσκι]. Τα σκηνικά σχεδίασε ο John Napier [Τζων Νάπιερ], τα κοστούμια η Ανδριανή Νεοφύτου, και τους φωτισμούς ο Howard Harrison [Χάουαρντ Χάρρισον].

Η παγκόσμια πρεμιέρα του «Ναμπούκκο», της τρίτης όπερας του Giuseppe Verdi, έγινε στη Σκάλα του Μιλάνου το 1842. Η μεγάλη επιτυχία του λυρικού δράματος του μεγάλου μουσουργού, το οποίο πραγματεύεται την κατάκτηση της Αρχαίας Ιερουσαλήμ από τον βαβυλώνιο βασιλιά Ναβουχοδονόσορα Β΄ (Nabucco), έκανε διάσημο τον ‒τότε‒ 28χρονο Verdi σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μουσική του έργου διαπνέεται από τον ζωηρό και ειλικρινή πατριωτικό ενθουσιασμό που χαρακτήριζε τον επιφανή ιταλό συνθέτη ήδη από τα νεανικά του χρόνια. Μάλιστα, το περίφημο χορωδιακό των εβραίων σκλάβων (“Va, pensiero, sull’ali dorate”, «Πέτα, σκέψη, πάνω σε χρυσαφένια φτερά»), στο οποίο οι Ισραηλίτες εκφράζουν τη νοσταλγία τους για την πάτρια γη, ταυτίστηκε με το κίνημα του Risorgimento που συνέβαλε καθοριστικά στην οικοδόμηση του ενιαίου ιταλικού κράτους.