Γυρίσματα της τύχης

Η νεαρή και φρεσκοπαντρεμένη Φανί συναντά στο δρόμο τυχαία τον παλιό της συμμαθητή Αλέν και κανονίζουν να βρεθούν σύντομα για να θυμηθούν τα ξένοιαστα εφηβικά τους χρόνια. Οι συναντήσεις τους πυκνώνουν όσο περνά ο καιρός και δεν αργούν να γίνουν εραστές. Όμως ο σύζυγος της Φανί αντιλαμβάνεται ότι κάτι έχει αλλάξει στη ζωή της γυναίκας του.

Ο Γούντι Άλεν στην πεντηκοστή ταινία του επανέρχεται στα προσφιλή του μοτίβα γύρω από τον επιδραστικό ρόλο του τυχαίου στις ζωές των ηρώων του αλλά και την καταστροφική ερωτική εμμονή. Το φιλμ που μοιάζει με μια πιο ανάλαφρη και χιουμοριστική βερσιόν του «Matchpoint»και του «Ονείρου της Κασσάνδρας» δεν είναι το ίδιο αποτελεσματική όσο εκείνα τα φιλμ. Ειδικά σε σχέση με το αριστουργηματικό φιλμ του 2006 που είχε πρωταγωνιστές τους Σκάρλετ Τζοχάνσον και Τζόναθαν Ρις Μάγιερς, η νέα ταινία βγαίνει όχι μόνο υποδεέστερη αλλά σχεδόν λαβωμένη.

Παρά την απλότητα στην αφήγηση και τις χαραμάδες αισιοδοξίας που ανοίγει στο σενάριο του ο 88χρονος δημιουργός, η ταινία έχει χτυπητές αδυναμίες που προέρχονται από τη δυστοκία του στο να δέσει αποτελεσματικά τις δύο αντίρροπες τάσεις (κωμωδία και τραγωδία) στο ίδιο όχημα. Μην θεωρήσετε όμως πως το φιλμ είναι κακό.

Πρόκειται για μια ευχάριστη ταινία που βλέπεται με χαρακτηριστική άνεση, διαθέτει ένα άψογα φωτογραφημένο Παρίσι – τεράστια η συμβολή του έμπειρου διευθυντή φωτογραφίας Βιτόριο Στοράρο- και παρότι το πρωταγωνιστικό δίδυμο τωνΛου ντε Λαάζ και Νιλς Σνάιντερ δεν πείθει για την ερωτική χημεία του, κάποιοι δεύτεροι ρόλοι είναι απολαυστικοί στις δικές τους σκηνές.

Όπως η καταπληκτική Βαλερί Λεμερσιέ που δίνει μοναδική παράσταση στο ρόλο της μητέρας της Φανί που έχει λατρεία με τα αστυνομικά μυθιστορήματα και υποψιάζεται πως κάτι κρύβει ο κατά τα άλλα αψεγάδιαστος γαμπρός της.