Παραβάσεις στο ΚΠΙΣΝ: Λίγος ονειρικός Σαίξπηρ ακόμα

Μπορεί εδώ και ένα χρόνο να επιμελούνταν τον δημιουργικό κύκλο των «Παραβάσεων» του ΚΠΙΣΝ πάνω στις δημοφιλέστερες κωμωδίες του Ουίλιαμ Σαίξπηρ – τις αντιπροσωπευτικότερες της πολυμορφικής στιχουργικής του και της παιγνιώδους διάθεση του. Μπορεί να υπέγραφε τις διασκευές τους σε μορφή αναλογίου, αλλά ο Έκτορας Λυγίζος φαίνεται πως δεν είχε ολοκληρώσει την ενασχόληση του με τον μεγάλο Ελισαβετιανό. Κι έτσι στην καρδιά του καλοκαιριού, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός αποχαιρετά την ανάλαφρη ψυχή του Σαίξπηρ με το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας».

Ο Θόλος του ΚΠΙΣΝ υποδέχεται το ανέβασμα του “Ονείρου Καλοκαιρινής νύχτας” από τον Έκτορα Λυγίζο.

Τι πιο ταιριαστό για πέντε βράδια να βρεθεί στο Θόλο του μεσογειακού πάρκου με ένα έργο που εξελίσσεται σαν ερωτική παραίσθηση μέσα σε ένα δάσος. Υπακούοντας πλήρως στον σαιξπηρικό κανόνα, την υψηλή ποιητική και το επίπεδο της δραματουργίας, το «Όνειρο Καλοκαιρινής νύχτας» μοιάζει να είναι ένας ιδανικός επίλογος και μάλιστα σε πιο διευρυμένη μορφή από τις τέσσερις προηγούμενες – που σκηνοθέτησαν ο Άρης Μπαλής (Αγάπης Αγώνα Άγονο), η Εύα Βλασσοπούλου (Το ημέρωμα της στρίγγλας), η Κατερίνα Γιαννοπούλου (Δωδέκατη νύχτα) και ο Μάνος Βαβαδάκης (Κωμωδία των παρεξηγήσεων). «Και στις προηγούμενες τέσσερις προσπάθειες εξερευνήσαμε τα όρια ανάμεσα στο αναλόγιο και την δραματοποίηση. Απλώς, εδώ συνειδητοποιήσαμε πως επρόκειτο για ένα έργο εξ αρχής γραμμένο να παιχτεί στους κήπους της έπαυλης ενός ευγενούς, στη διάρκεια των γάμων του. Είναι λοιπόν, ένα εορταστικό έργο, για εμάς ένα εορταστικό κλείσιμο που με γοήτευσε πραγματικά και για την ποιητική του αξία αλλά και για τις ισορροπίες που διατηρεί με την ελαφράδα και το παιχνίδι» παρατηρεί ο Λυγίζος.

Τέσσερις διαφορετικοί κόσμοι συναντώνται στο έργο του Σαίξπηρ: Η αρχαία μυθολογία, ο κόσμος των τεσσάρων (αναγεννησιακών) εραστών, ο κόσμος των ξωτικών που κατάγεται από τη μεσαιωνική παράδοση και τις αγγλικές λαϊκές παραδόσεις και ο κόσμος των μαστόρων, μέσα στον οποίο γαλουχήθηκε ο Σαίξπηρ.

Το «Όνειρο Καλοκαιρινής νύχτας» μας μεταφέρει στην αρχαία Αθήνα, λίγο πριν το γάμο του βασιλιά Θησέα με την Αμαζόνα Ιππολύτη. Το πρόβλημα είναι πως η Ερμία, η κόρη του Αιγέα, είναι ερωτευμένη με τον Λύσανδρο ενώ ο πατέρας της έχει υποσχεθεί πως θα γίνει γυναίκα του Δημήτριου. Η αλήθεια φτάνει στ’ αυτιά του Δημήτριου από την Ελένη – που τον αγαπάει κρυφά. Στο μεταξύ, το «παράνομο ζευγάρι» αποφασίζει να κλεφτεί το βράδυ του γάμου και να διαφύγει στο δάσος, εκεί που, ως γνωστόν, υπάρχουν ξωτικά.

Απαρτία του εννεαμελούς θιάσου.

Το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» θα παιχτεί για πέντε βράδια στο Θόλο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (28, 29 και 30 Ιουνίου, 3 και 4 Ιουλίου στις 20.30) ολοκληρώνοντας την ενταντική και πυκνή ενασχόληση του Λυγίζου με το έργο του Σαίξπηρ. Σε αυτό είχε βαφτιστεί με την κορυφαία τραγωδία του, τον «Άμλετ», πέντε χρόνια πριν, το 2019. Ωστόσο, η επαφή με τις κωμωδίες του συγγραφέα, τις οποίες ομολογεί πως δεν γνώριζε, (αλλά εντρύφησε μετά από την πρόταση της διευθύντριας προγραμματισμούς και παραγωγής Γαβριέλλας Τριανταφύλλη και της υπεύθυνης προγραμματισμού και παραγωγής Σύλβιας Λιούλιου) τον «ρούφηξαν». «Αμέσως, μου έγινε κατανοητό το πνεύμα, το χιούμορ και η δύναμη της φαντασίας του Σαίξπηρ, δίνοντας μου παράλληλα την αίσθηση του οικείου, ενώ συχνά μιλάει για το ανοίκειο. Όλα τα έργα τα οποία μελέτησα κινούνται στον αφρό, μιλούν για τον έρωτα και την πλάνη, αλλά διαρκώς βαθαίνουν και βαθαίνουν, χωρίς να βαραίνουν».

Στο «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί και σκηνοθέτες των προηγούμενων σαιξπηρικών «Παραβάσεων» με αρκετές προσθήκες στη διανομή: Μάνος Βαβαδάκης, Γιώργος Ζιάκας, Κωνσταντίνος Ζωγράφος, Γιώργος Ηλιόπουλος, Βίκυ Κυριακουλάκου, Φλομαρία Παπαδάκη, Κατερίνα Πατσιάνη, Ιάσονας Σταστινός, Θάνος Τοκάκης και ο ίδιος ο σκηνοθέτης.