Οι πέντε διάβολοι

Η Βικί, ένα μοναχικό κορίτσι και καρπός μεικτού γάμου (η βέρα γαλλίδα μητέρα της παντρεύτηκε τον σενεγαλέζικης καταγωγής πατέρα της) που έχει ταλέντο στο να συλλέγει και να αναπαράγει οποιαδήποτε μυρωδιά της αρέσει, βλέπει με καχυποψία τον ερχομό της μυστικοπαθούς αδελφής του πατέρα της στο σπίτι τους.

Πριν και πάνω από όλα το φιλμ είναι το ξεχωριστό χρονικό ενός παράφορου και καταδικασμένου έρωτα. Η σκηνοθέτρια κρύβει καλά τα μυστικά των δύο εραστών στο λυρικό καμβά της, τον οποίο χρωματίζει με έντονα, διαπεραστικά χρώματα τα οποία χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν κι αναλόγως τις σεναριακές ανάγκες της ταινίας.

Μιας ταινίας που άλλοτε μοιάζει με ένα ατμοσφαιρικό ερωτικό παραμύθι, κάποιες στιγμές  θυμίζει θρίλερ μεταφυσικού μυστηρίου, κάποιες άλλες φορές στρέφεται προς το δράμα χαρακτήρων και μερικές άλλες αναπτύσσει ένα δηκτικό πολιτικοκοινωνικό σχόλιο γύρω από τις δομές λειτουργίας ενός τόπου (το ειδυλλιακό ορεινό χωριό της Γαλλίας δεν παύει να είναι μια κλειστή κοινότητα με όλες τις οπισθοδρομικές και ρατσιστικές ιδέες σε καθημερινή διάταξη).

Η ταλαντούχα  Λεά Μισιούς («Ava») δεν τα χάνει μπροστά στην πληθώρα ιδεών και συμβόλων του φιλόδοξου έργου της. Με απλότητα στην αφήγηση, έξυπνες πινελιές στο καλογραμμένο σενάριο και υποδειγματικό σφιχτοδεμένο μοντάζ δίνει ένα συνεπέστατο κινηματογραφικό μάθημα για τη μητρότητα, τα καταπιεσμένα ένστικτα και τη δύναμη της αγάπης.