Έχοντας ως αφετηρία μια εγκατάσταση έργων του Urs Fischer σε διάλογο με τις δημιουργίες εικοσιενός Ελλήνων και Κυπρίων καλλιτεχνών από διαφορετικές γενιές και τεχνοτροπίες, η έκθεση «Anti-Structure / Αντι-Δομή», η οποία πραγματοποιείται από τις 2 Ιουνίου έως τις 27 Οκτωβρίου, στο Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, διερευνά το πεδίο των λεπτών ορίων μεταξύ τάξης και χάους, στάσης και κίνησης, δομής και αναρχίας. Επιμέλεια έκθεσης: Ανδρέας Μελάς.
Ο όρος «αντιδομή», που εισήγαγε το 1969 ο ανθρωπολόγος Victor Turner (1920–1983), μελετά την κατάσταση της βαθειάς ψυχικής και πνευματικής ταλάντευσης που χαρακτηρίζει το μεταιχμιακό στάδιο κάθε τελετής μετάβασης, έναν ενδιάμεσο χώρο κατακλυσμένο από ένταση, παραδοξότητα και δράμα, όπου οι «δομικές ιεραρχίες ισοπεδώνονται ή αντιστρέφονται». Ενώ η κυρίαρχη άποψη της εποχής ήταν ότι μια τέτοιου είδους διάλυση οδηγεί σε σύγχυση και ανομία, ο Turner διέκρινε πως σε τέτοιες περιόδους αποδόμησης ο πολιτισμός στην πραγματικότητα επανεκκινεί και αναδύονται νέα σύμβολα και πρότυπα.
Γιώργος Τουρκοβασίλης, Λάμπρος (R. R. Hearse) με τη φίλη του Νάνσυ, 1984
Δεν είναι ασύνηθες να βρει κανείς τέτοιες εστίες σχεδόν μυστικιστικής καινοτομίας να σιγοβράζουν υπόγεια, στο γόνιμο περιθώριο της κανονικότητας. Σε αυτούς τους μακρινούς τόπους αγνώστων και εξόριστων είναι που υπάρχει πρόσφορο έδαφος για ρηξικέλευθη σκέψη και αλλόκοτες ιδέες. Ιδέες, οι οποίες όταν και αν ωριμάσουν, έχουν τη δύναμη είτε να κατευθύνουν είτε να αλλάξουν ριζικά το κατεστημένο.
Η έκθεση Anti-Structure / Αντι-Δομή περιλαμβάνει έργα των Urs Fischer, Διοχάντης, Ανδρέα Εμπειρίκου, Τάκη Ζενέτου, Γιώργου Λάππα, Τόνυ Μουσουλίδη, Παντελή Ξαγοράρη, Μαρίνας Ξενοφώντος, Σωτήριου Κοτούλα, Ντόρας Οικονόμου, Αλίκης Παναγιωτοπούλου, Ραλλούς Παναγιώτου, Χριστόδουλου Παναγιώτου, Ναυσικάς Πάστρα, Γεωργίας Σαγρή, Λουκά Σαμαρά, Χριστιάνας Σούλου, Τάκη, Θανάση Τότσικα, Ίριδας Τουλιάτου, Γιώργου Τουρκοβασίλη και Γιαννούλη Χαλεπά.
* Ακολουθώντας τις οδηγίες για τη δημόσια υγεία λόγω της πανδημίας, δεν θα πραγματοποιηθούν εγκαίνεια.
