Ταξίδι στην Ελλάδα
Μετά από τη Βόρειο Αγγλία, την Ιταλία και την Ισπανία οι συνταξιδιώτες Στιβ Κούγκαν και Ρόμπ Μπράιντον ολοκληρώνουν το «γαστρονομικό ταξίδι» τους στην χώρα μας.
Υπόθεση
Ακολουθώντας τα βήματα του Οδυσσέα στο ομηρικό έπος μετά από την κατάκτηση της Τροίας, το γνωστό βρετανικό κωμικό δίδυμο περιοδεύει σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, επισκέπτεται φημισμένα εστιατόρια – από τα οποία ξεχωρίζει το βραβευμένο Βαρούλκο του Λαζάρου- και σχολιάζει με το δικό του δηκτικό και περιπαικτικό ύφος μεγάλες και μικρές πτυχές της ελληνικής ιστορίας, του θεάτρου, του σινεμά και της μουσικής.
Grease όπως Greece?
Τέταρτο μέρος της ιδιοσυγκρασιακής και απολαυστικής περιπλάνησης των Κούγκαν- Μπράιντον σε γαστριμαργικές και ποικίλες άλλες απολαύσεις. H ταύτιση του τέταρτου και τελευταίου ταξιδιού με την 10ετή περιπλάνηση του Οδυσσέα («καλά πως είναι δυνατόν να κάνουμε σε έξι μέρες μια περιπέτεια που κράτησε 10 χρόνια;» αναρωτιέται ο Μπράιντον) έχει πολλές σημειολογικές αναφορές και συμβολισμούς που δένουν άψογα με την δική τους περιπέτεια καθώς το πρώτο «Trip» θυμίζουμε ότι βγήκε στις αίθουσες το 2010.
Η γνωστή συνταγή που ακολουθήθηκε στα πρώτα φιλμ είναι και εδώ: πρωτότυποι αυτοσχεδιασμοί και μιμήσεις γνωστών σταρ, διαφωνίες και ανταγωνισμοί που προκύπτουν από τη διαφορετική προσωπικότητα και κυρίως στάση ζωής, αυτοσαρκασμοί και ξεμπρόστιασμα των αδυναμιών των ηρώων on camera. Στο «Ταξίδι στην Ελλάδα» οι Κούγκαν – Μπράιντον λένε τα πράγματα χωρίς στρογγυλοποιήσεις και διπλωματικές μεσοβέζικες λύσεις: ο Αλέξανδρος είναι ένας σφαγέας, ένας μαφιόζος της εποχής που κακώς τον αποκαλούν Μέγα, η Μακεδονία είναι πιο πράσινη και «μαλακή» από ότι περίμεναν, ο προσφυγικός καταυλισμός στην Μυτιλήνη είναι μια «φυλακή αν και πιο καλά οργανωμένη από ότι φαντάζονταν», ο Μπράιντον είναι ένας ρηχός κωμικός του ελαφρού θεάματος που ταυτίζει την Greece με το Grease, ο Κούγκαν είναι ο ματαιόδοξος και ψωνισμένος σταρ που προτάθηκε για 7 Bafta τα οποία θεωρεί ως κορυφαίο επίτευγμα της καριέρας του και λαχταρά να παίξει στη νέα ταινία του Ντάμιεν Σαζέλ κλπ.
Μην φανταστείτε πάντως ότι οι δύο φίλοι-συνεργάτες απλώς αστειεύονται και φλυαρούν ακατάπαυστα καθώς τρώνε τα υπέροχα εδέσματα των φημισμένων εστιατορίων στην Χαλκιδική, την Επίδαυρο, την Μάνη, την Ύδρα ή τον Πειραιά. Το κλείσιμο της δεκαετούς περιπλάνησης τους έχει το χαρακτήρα ενός πικρού σχολίου για το πέρασμα του χρόνου, το μεγάλωμα, τη φιλία και κορυφώνεται με τον πλέον συγκινητικό τρόπο, αντίστοιχο με εκείνο της επιστροφής του Οδυσσέα στην Ιθάκη και την επανένωση με τον γιο του.
