Στον κόσμο των ζώων (με υπότιτλους)

Η 19χρονη Μέιμπελ που λατρεύει τα ζώα αντιλαμβάνεται ότι το φυσικό περιβάλλον γύρω από την πόλη της απειλείται λόγω της επέκτασης του οδικού δικτύου. Μέσω μιας πειραματικής τεχνολογίας η συνείδηση της «μεταφέρεται» σε ένα ρομποτικό κάστορα, με συνέπεια όχι μόνο να ακούει τι λένε μεταξύ τους τα ζώα του δάσους αλλά και να επικοινωνεί μαζί τους.

Λογικά το φιλμ θα σκίσει στις αίθουσες. Από τη μια επειδή έχουμε ορισμένους από τους πιο χαριτωμένους τριχωτούς ήρωες που έχουν βγει τα τελευταία χρόνια από τα γραφεία των σχεδιαστών της Pixar (οι κάστορες αναμένεται να «πλημμυρίσουν» τα παιδικά δωμάτια τους επόμενους μήνες) κι από την άλλη λόγω της ευρηματικής περιπέτειας που φέρνει ανθρώπους και ζώα σε μια απόλυτα συμβατή συνθήκη συνύπαρξης και ισορροπίας.

Η κεντρική ιδέα του διδακτικού σεναρίου δεν είναι πρωτότυπη: το ίδιο θέμα, της μεταφοράς ανθρώπινης συνείδησης σε ένα ξένο σώμα δηλαδή, αποτελεί τη βάση του «Avatar». Μάλιστα οι ομοιότητες με το έπος του Κάμερον δεν σταματούν εδώ αφού η οικολογική ευαισθησία που αναπτύσσεται στο σενάριο του «Hoppers» είναι παρόμοια με εκείνη του «Avatar»: και πάλι οι άνθρωποι είναι οι κακοί («τα πιο άπληστα ζώα της γης») που απειλούν με αφανισμό όχι μόνο το οικοσύστημα αλλά και ολόκληρους πολιτισμούς.

Όμως το ιδεολογικό στοιχείο του φιλμ δεν γίνεται μονοδιάστατο και αφήνει περιθώρια προκειμένου να ξεδιπλωθεί μια οικολογική μεν περιπέτεια αλλά με αρκετή έμφαση στο κομμάτι της ψυχαγωγίας και μια λειτουργική αφήγηση που ρέει με ευκολία. Οι δυνατές χιουμοριστικές βινιέτες ανήκουν στα χαριτωμένα ζώα του δάσους ενώ η σεκάνς όπου όλοι οι βασιλιάδες (των πτηνών, των εντόμων, των θηλαστικών, των ερπετών κλπ) συναντιούνται για να καταλήξουν σε ομοφωνία σχετικά με την τιμωρία των ανθρώπων είναι από μόνη της σκηνή ανθολογίας.