Οι ΤΕΤΤΤΙΞ με το ΚΡΡΑΜΑ τους, στη Μικρή Σκηνή της Στέγης

Τα τρία «ταυ» των Τέτττιξ, που μοιάζουν με ένα έξτρα σάλτο του τζιτζικιού (τέττιξ) μπορεί και να είναι μια μουσική σύνθεση από μόνα τους, μια μικρή «ταυ Χ 3» συμφωνία.

Οι μουσικοί που αποτελούν τους Τέτττιξ έχουν σίγουρα τη δική τους ερμηνεία. Αλλά το ενδιαφέρον είναι (και υποθέτω το συμμερίζονται και οι ίδιοι) το πώς το ερμηνεύει  – σε περίπτωση που θέλει να το ερμηνεύσει- ο ακροατής.

Το ίδιο ίσως συμβαίνει με το «Κρράμα» (τα δυο «ρω» του Κρράμα / και όχι τα δυο «μι» ας πούμε)  που θα παρουσιάσουν στην Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση. Στις 18 και 19 Οκτωβρίου. Να ερμηνεύονται από μόνα τους. Αυτοσχεδιαστικά.

Οι Τέτττιξ έχουν κέφια. Επίσης -εσωτερικότητα και ορμή- ώστε να παρασύρουν τον ακροατή σε μέρη όμορφα, άλλα δύσβατα, αλλά και αποκαλυπτικά.

Στο περιεχόμενο τώρα – και πέρα από τα διπλά και τριπλά γράμματα – επί σκηνής πάνε κι ερχονται και ευφάνταστα ανακατεύονται ρυθμοί της Αφρικής, ιαπωνικό θέατρο, ζυγιές της Μακεδονίας, Περού, πανκ, μέταλ. Με ποικίλους τρόπους και διαθέσεις. Οι Τέτττιξ έχουν κέφια. Επίσης – εσωτερικότητα και ορμή –ώστε να παρασύρουν τον ακροατή σε μέρη όμορφα, άλλα δύσβατα, αλλά και αποκαλυπτικά.

Μέσα από έργα διαφορετικά. Ένα από αυτά, το «Havasi». O Σταμάτης Πασόπουλος (έργο του οποίο το Havasi) είναι ακορντεονίστας και συνθέτης σύγχρονης μουσικής και έχει σπουδάσει βυζαντινή μουσική, με πορεία ως  λαίκός οργανοπαίχτης. Στο συνθετικό του έργο καταπιάνεται με τη θεώρηση της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής από τη σκοπιά της σύγχρονης τέχνης. Έγραψε το «Havasí» («σκοπός», «μελωδία», στη μουσική των ζουρνάδων της Μακεδονίας) για φλάουτο και σύνολο, έχοντας στον νου του τον ήχο του νέυ και με τη διάθεση να μετουσιώσει τη μουσική της ιδιαίτερης πατρίδας του. Που είναι οι Σέρρες.

Σέρρες – σε επικοινωνία με τα Χανιά, κεντρικό σημείο στην ιστορία της ομάδας. Στο μεταξύ και στο χώρο, εμπειρίες και ενδιαφέροντα συνδεονται, δημιουργίες βρίσκουν δρόμους για το κοινό και ήχοι διαφορετικοί γεννιούνται μέσα από τις εμπνεύσεις.

Οι ΤΕΤΤΤΙΞ κινούνται και δημιουργούν χωρίς περιορισμούς, σε συνθέσεις και αυτοσχεδιασμούς, σε λάιβ και στο στούντιο.

Σταμάτης Πασόπουλος, «Havasí» (2017) / Beat Furrer, «Ira-Arca» (2012) / Dmitri Kourliandski, «Inside the Movement» (2004) / Ιάννης Ξενάκης, «Κασσάνδρα» (1987) Νίκος Γαλενιανός, διασκευή του Battery των Metallica για τους ΤΕΤΤΤΙΞ (2019) / Ofir Klemperer, «A Love Song» (2007).

Ότι οι ΤΕΤΤΤΙΞ κινούνται και δημιουργούν χωρίς περιορισμούς, σε συνθέσεις και αυτοσχεδιασμούς, σε λάιβ και στο στούντιο. Πρόσφατα είχαν αναλάβει να κάνουν… «Παρεμβολές» (στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων) με ηχητικούς συνειρμούς και σφήνες  στο χώρο και στο χρόνο. Και συνεχίζουν να εκπέμπουν με εκφραστική ελευθερία, όπως ξεκινούσαν με τον Μιχάλη Παρασκάκη και μια ομάδα νέων με μεγάλη αγάπη για την μουσική.