Ο Donny Benét μάς ετοιμάζει για… ντισκοτέκ, πριν το Plisskën festival

Κυρίες και κύριοι, ο Donny Benét, ή αλλιώς, Don – The Don. Ο Don έχει στιλ. Αγαπάει την ντίσκο των 80’s και τα συνθεσάϊζερ και μπορεί να κάνει ένα ολόκληρο πρόγραμμα διασκευάζοντας Τομ Τζόουνς. Για την ακρίβεια, το έκανε, στο Λας Βέγκας. Με τον  μοναδικό του τροπο, αλά Don. Και με sui generis γοητεία – από το Σίδνεϊ με αγάπη. Με πολλή αγάπη.

Ο Donny Benét  έχει αγάπη να δώσει από τη σκηνή. Και συγκεκριμένα από την σκηνή του Plisskën festival, οπου θα σηκώσει αυλαία γοητευτικά και κάπως… σέξι. Οι  μουσικές του Don – θα το δείτε – ακούγονται πιο απολαυστικά κάτω από μια ντισκομπάλα.

«Θα περάσετε πολύ ωραία» υπόσχεται  λίγες μέρες πριν από την άφιξή του στα μέρη μας. «Έρχομαι με μια μπάντα, από καταπληκτικούς μουσικούς, με εξαιρετική αισθητική. Μας αρέσει πολύ να παίζουμε μαζί και ανυπομονούμε να ιδρώσουμε στη σκηνή».

«Η έμπνευση μπορεί να έρθει από παντού, από τη μουσική, τις ταινίες, το στιλ… αγαπάω πολύ το 70’s/ 80’s r’n’b’ funk, τη disco και βέβαια την italo-music. Μου άρεσε η ιδέα και έκανα ένα άλμπουμ γύρω από τον Don – “The Don” – ποιος είναι ο Dοn; Όλοι μας είμαστε o Don, ο καθένας με τον δικό του τρόπο».

O πατέρας του Don είναι ο Αντόνιο Τζακομέλι Μπενέτ, από τους γνωστούς της italo disco μουσικούς – έπαιζε ακορντεόν – και ήταν αυτός που έμαθε στον Don να παίζει. Μεγαλώντας, βούτηξε για τα καλά όχι μόνο στις μουσικές του πατέρα, αλλά και στη δισκογραφία του Prince και του Alan Vega. Και ο Don διαμόρφωσε τον δικο του ήχο και το στιλ και έγινε ο «sophisticated lover» που η νέα σκηνή υποδέχτηκε με χαρά.

Το  άλμπουμ του «The  Don»  ξεχειλίζει από ντίσκο και 80’s αναφορές, από ρυθμούς και συνθεσάϊζερ, από ντισκοτέκ και στρομπ-λάιτς  που καλούν μοναχικές ψυχές στην πίστα. Ένα τραγούδι λέγεται Santorini και έχει στους στίχους ηλιοβασιλέματα, θάλασσα, κρασί, λευκά σπιτάκια και hot love.

Στο εξώφυλλο ο Don ποζάρει με το λευκό σακκάκι του, λάγνο βλέμμα και λουκ που εγκληματικά θα ζήλευαν τα «παιδιά» από το Miami Vice.

Πάντα γράφω και ηχογραφώ μουσική που μου αρέσει να παίζω την μια νύχτα μετά την άλλη. Αν δω ότι δεν είναι fun και διασκεδαστική για να την παίξω ξανά, δεν την βάζω στο άλμπουμ. Βγάζω το καπέλλο μου σίγουρα σε μουσικές από το παρελθόν, ενώ παράλληλα προσπαθώ να μην ξανα-δημιουργώ το ίδιο κλασικό τραγούδι. Αυτό δεν θα είχε νόημα!

Δεν είμαι σίγουρος… αλλά είναι ο τρόπος που ζω εγώ. Πάντα έτοιμος να γελάσω με τον εαυτό μου.

Καθόλου… What you see is what you get!

Υπέροχη! Είναι πραγματικά ένας πολύ καλός τύπος και η μπάντα του είναι εξαιρετική. Ημουν τυχερός που βρεθήκαμε μαζι στην περιοδεία για τα τέσσερα σόου που κάναμε  και πέρασα πάρα πολύ ωραία. Είναι σπουδαίοι περφόρμερς και ο Mac είναι εξαιρετικά ταλαντούχος και χαρισματικός άνθρωπος.

Στο στούντιό μου! Χα! Ειμαι τόσο προσηλωμενος στην προετοιμασία του καινούργιου μου άλμπουμ, που δεν έχω σηκώσει κεφάλι να δω τι γίνεται γύρω.

Μικρή. Δε βγαίνω πολύ τελευταία και στο Σίδνεϊ οι συναυλιακοί χώροι γίνονται πολυκατοικίες.

Ναι. Παίζω λίγο μπουζούκι και έχω αυτό το guilty pleasure, που μ’ αρέσει πολύ Vangelis & Demis Roussos. Θα ήθελα να ακούσω κάτι από late 70’s/80’s ελληνικό funk/ prog.