Μερικοί το προτιμούν καυτό

O Γουάιλντερ το 1959 σκηνοθέτησε το λαμπερό σύμβολο του σεξ και θρύλο του Χόλιγουντ, την Μέριλιν Μονρόε, παρέα με τον απίθανο Τόνι Κέρτις και τον πραγματικά απολαυστικό Τζακ Λέμον, σε μια screwball κωμωδία καταστάσεων που με ένα πανέξυπνο, σπινθηροβόλο σενάριο και χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, κράτησε ατόφια τη γοητεία και τη φρεσκάδα της στο πέρασμα του χρόνου.

Ο Μπίλι Γουάιλντερ, ένας από τους καλύτερους σεναριογράφους και σκηνοθέτες του κλασικού κινηματογράφου του Χόλιγουντ (στις προηγούμενες ταινίες του συμπεριλαμβάνονται το βραβευμένο με τέσσερα Όσκαρ και Χρυσό Φοίνικα “Το Χαμένο Σαββατοκύριακο” του 1945, αλλά και ο τρομερός συνδυασμός μελοδράματος, μαύρης κωμωδίας και φιλμ νουάρ “Η λεωφόρος της Δύσης” του 1950), σκηνοθέτησε εδώ την πιο αγαπημένη του ταινία, εγκαινιάζοντας τη μακρά και επιτυχημένη συνεργασία του με τον αστείρευτο Τζακ Λέμον, και καθιερώνοντας ως αστέρα τον Τόνι Κέρτις που μέχρι τότε δεν είχε υποδυθεί κωμικούς ρόλους. Η ταινία ήταν ένας θρίαμβος και για τη Μονρόε, αφού της χάρισε τη Χρυσή Σφαίρα για τον ρόλο της αφελούς και αισθησιακής Σούγκαρ, ενώ έκανε και μεγάλη επιτυχία με τα τραγούδια Runnin’ Wild και I Wanna Be Loved By You.

Ο Γουάιλντερ δανείστηκε το βασικό στήσιμο από το γερμανικό ριμέικ του 1951 μιας γαλλικής φαρσοκωμωδίας (Fanfare d’ amour – 1935) κι έγραψε το σενάριο σε συνεργασία με τον Ι.Α.Λ. Ντάιαμοντ, διατηρώντας έναν πολύ γρήγορο ρυθμό σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, με έξυπνους διαλόγους και ξεκαρδιστικές ανατροπές. Οι ατάκες πέφτουν βροχή και οι φαρσικές καταστάσεις ακολουθούν ασταμάτητα η μία την άλλη, όμως η ταινία δεν είναι μια απλή φάρσα. Οι ήρωες στο «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» λένε ψέματα και εξαπατούν προκειμένου να βάλουν άλλους ανθρώπους στο κρεβάτι τους ή να τους πάρουν τα χρήματά τους, κι όμως η ταινία  μας κάνει να τους συμπαθούμε ανεπιφύλακτα, ξεφεύγοντας από τις συνήθεις ηθικοδιδακτικές παγίδες, ενώ πίσω από τα κωμικά υπονοούμενα διαχειρίζεται με επιτυχία ζητήματα ταυτότητας φύλου, σεξουαλικότητας, ανοχής και αποδοχής.

Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ σκηνοθεσίας, σεναρίου, φωτογραφίας, πρώτου ανδρικού ρόλου (για τον Λέμον), σκηνικών και κοστουμιών (της απονεμήθηκε τελικά το τελευταίο) και κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα για την Καλύτερη Κωμωδία, αλλά και Πρώτου Γυναικείου και Πρώτου Ανδρικού ρόλου. Οι αποκατεστημένες κόπιες, μας αφήνουν να χαρούμε την υπέροχη ασπρόμαυρη κινηματογράφηση (ο Γουάιλντερ πείστηκε ακόμα περισσότερο για την επιλογή του όταν είδε έγχρωμα δοκιμαστικά που έκαναν τον Λέμον και τον Τόνι Κέρτις να φαίνονται… πράσινοι λόγω του μακιγιάζ τους), ενώ το 2000 το «Μερικοί το Προτιμούν Καυτό» ψηφίστηκε ως η καλύτερη κωμωδία όλων των εποχών στη δημοσκόπηση του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έχει μια από τις πιο αστείες τελικές σκηνές και μια από τις πιο απίθανες ατάκες κλεισίματος που έχουν γυριστεί ποτέ!

Ο Τζο και ο Τζέρι, ένας σαξοφωνίστας και ένας μπασίστας που προσπαθούν να βγάλουν τα προς το ζην στο παγωμένο Σικάγο, γίνονται μάρτυρες ενός πολύνεκρου μαφιόζικου χτυπήματος, κι έτσι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν άμεσα την πόλη επιβιβαζόμενοι σε  ένα τρένο -μόνο που όταν κατεβαίνουν από αυτό, είναι πλέον η Τζοζεφίν και η Δάφνη, τα δύο νέα μέλη ενός γυναικείου συγκροτήματος που περιοδεύει στο Μαϊάμι. Ερωτεύονται την τραγουδίστρια του συγκροτήματος Σούγκαρ Κέιν, κι ο Τζο μεταμφιέζεται για δεύτερη φορά σε μεγιστάνα για να προσπαθήσει να την κατακτήσει, την ώρα πουο Τζέρι προσπαθεί να αποφύγει το φλερτ ενός αληθινού εκατομμυριούχου κι οι μαφιόζοι που τους καταδίωκαν καταφθάνουν στο Μαϊάμι για ένα συνέδριο…