Η κατάρα της Γιορόνα

H Γιορόνα είναι η γυναίκα που κλαίει. Μία απόκοσμη παρουσία παγιδευμένη σε μια μακάβρια μοίρα σφραγισμένη από το ίδιο της το χέρι: όταν ήταν ζωντανή, έπνιξε τα παιδιά της για να εκδικηθεί τον άπιστο άντρα της κι όταν συνειδητοποίησε τι έκανε βούτηξε κι η ίδια στο ορμητικό ποταμό. Ο περίφημος μεξικανικός θρύλος ζωντανεύει στο Λος Άντζελες της δεκαετίας του 70, όταν μια αμερικανίδα κοινωνική λειτουργός γίνεται στόχος της κατάρας μιας μεξικάνας που θεωρείται ύποπτη για τη δολοφονία των παιδιών της.

Το όνομα του εμπνευστή του «Conjuring» Τζέιμς Γουάν, ακόμη και από το πόστο του παραγωγού είναι εγγύηση για μια τουλάχιστον υποβλητική από άποψη ατμόσφαιρας και μεταφυσικού τρόμου ταινίας. Σε σεναριακό επίπεδο τα νερά είναι σαφώς πιο ρηχά και οι φωστήρες του φιλμ κάνουν ότι μπορούν (όχι πάντα πειστικά) για να δέσουν την σατανική κούκλα Άναμπελ με τον μεξικανικό θρύλο που αντλεί την ισχύ του από τα μέσα του 17^ου αιώνα και αποτελεί μια ολοφάνερη διασκευή της Μήδειας. Πίσω από το μεταφυσικό αυτό υπόστρωμα τρόμου υπάρχει η κοινωνική αλληγορία της παιδικής κακοποίησης. Από την πρώτη κιόλας σεκάνς η εικόνα των δύο κλειδωμένων παιδιών και το ελαφρώς σαλεμένο βλέμμα της μητέρας τους δηλώνουν ότι εδώ υπάρχει θέμα.

Η παρουσία της ηρωίδας (η κοινωνική λειτουργός που επίσης είναι μητέρα δύο παιδιών) αντί να βοηθήσει την κατάσταση καθώς θα ξεκλειδώσει την πόρτα που φυλάσσονται τα παιδιά παρά τις κραυγές της μητέρας τους, ανοίγοντας φυσικά την πύλη στο Κακό που έχει τη μορφή της απελπισμένης κλαίουσας γυναίκας που αναζητά στο πέρασμα των αιώνων τις ψυχές των αδικοχαμένων παιδιών της. Ικανοποιητικά εφέ τρόμου, αποτελεσματική παλιομοδίτικη φωτογραφία, σκηνοθετικά τρικ κι ένας μεγαλοπρεπής μύθος κάνουν την «Κατάρα της Γιορόνα» την απολαυστική απενοχοποιημένη διασκέδαση για τους φαν του είδους και του δημοφιλούς franchise του Γουάν που ανοίγει νέο κεφάλαιο στην ανατριχιαστική κληρονομιά του.