Mind the fact festival: Οταν το θέατρο δίνει φωνή στην αλήθεια

Πέντε άνθρωποι της διπλανής πόρτας, που συμμετέχουν στο νέο θεατρικό φεστιβάλ Mind the fact, μοιράζονται την ίδια ευεργετική εμπειρία της τέχνης στις ζωές τους. Προφανώς και δεν είναι τυχαίο. Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή

18.12.2018

Υπήρξαν άστεγοι, εξαρτημένοι από τα τυχερά παιχνίδια, παιδιά με άγρια εφηβεία, πρόσφυγες χωρίς εστία. Το θέατρο άκουσε και τώρα αφηγείται τις ιστορίες τους, τις αληθινές ιστορίες τους. Όμως τι σχέση αναπτύσσουν οι ίδιοι με την τέχνη; Πόσο παρηγορητικό είναι το θέατρο για τους ανθρώπους που έζησαν στις παρυφές της κοινωνίας; Είναι η σκηνή ένα βήμα διαλόγου με το διαφορετικό; Τα πρόσωπα του Mind the fact – του νέου φεστιβάλ που συστήνουν η Γιολάντα Μαρκοπούλου και η Ιωάννα Βαλσαμίδου σε μια προσπάθεια προσέγγισης με την πολυσυλλεκτικότητα – μιλούν για την επίδραση της καλλιτεχνικής έκφρασης στη ζωή τους πριν ομολογήσουν ζόρικες στιγμές της στο κοινό της πόλης.

Ο Χαλίλ Αλιζάντα πρωταγωνιστεί στο «Είμαστε οι Πέρσες!»

“Από μικρός ήθελα να γίνω ηθοποιός. Ερχόμενος στην Ελλάδα και μετά από κάποια χρόνια επαγγελματικής αναζήτησης και εκμάθησης της γλώσσας, αποφάσισα να κυνηγήσω το παιδικό όνειρό μου. Μέσα από το θέατρο «ταξίδεψα», έμαθα ιστορίες, γνώρισα καινούργιους ανθρώπους, άνοιξε το μυαλό μου, ένιωσα αναγνώριση, αποδοχή, ένταξη σε μια κοινωνία που μέχρι τώρα ένιωθα ξένος. Μέσα από το θέατρο ένιωσα ολόκληρος και ξαναέμαθα να ελπίζω!”

ΥΓ. Ο Χαλίλ είναι Αφγανός μετανάστης. Συμμετέχει στην ομάδα προσφύγων Station Athens που ανεβάζει την παράσταση «Είμαστε οι Πέρσες!» προβάλλοντας σύγχρονες ιστορίες πολέμου και προσφυγιάς, στο Παλιό Αμαξοστάσιο Ο.ΣΥ (27, 28 και 29 Μαϊου στις 21:30)

Ο Γιάννης Φωκάς παίζει στο «Δείπνο»

“Η ζωή μου μέσα από την επαφή μου με το θέατρο δεν άλλαξε. Όμως μπορώ να πω πως έγινε πολύ καλύτερη. Πάντα είχα μέσα μου την ανάγκη να απευθυνθώ στο ευρύ κοινό – και αυτό το έκανα μέσω του ραδιοφώνου γιατί το θέατρο δεν το γνώριζα. Τα τελευταία χρόνια που είμαι στη θεατρική ομάδα, αυτό που μου αρέσει είναι η απευθείας επαφή με τον κόσμο. Ότι γνωριζόμαστε με τους θεατές από κοντά, άμεσα, ότι μπορούμε να ανταλλάξουμε κατευθείαν απόψεις. Να κάνουμε διάλογο, να ακούσουμε ο ένα τον άλλον. Νιώθω 8 ή 9 φορές πιο χαρούμενος. Και ευγνώμων.”

ΥΓ. Ο Γιάννης έχει εμπειρία αστεγίας. Συμμετέχει στην ομάδα των ανθρώπων που στελεχώνουν την παράσταση του «Δείπνου» η οποία ανεβαίνει στο Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων υπό την καθοδήγηση της Σοφίας Μαυραγάνη και της Ελευθερίας Ρουσάκη (26, 28 και 29 Μαϊου στις 19.00 και στις 20.00)

Ο Γιώργος παίζει στο «Ρουλέτενμπουργκ»

“Από θεατής και υποδοχέας των παραγόμενων συναισθημάτων πέρασα εύκολα στην παρατήρηση και κατανόηση της δημιουργίας της τέχνης. Οδηγήθηκα έτσι σε αντίστοιχη διάθεση δημιουργίας όχι μόνο στην τέχνη αλλά και στην καθημερινότητα. Μπήκε περισσότερο στη ζωή μου ο στόχος και ο προγραμματισμός, η ομαδικότητα και η διαλλακτικότητα, η δράση και η συγκέντρωση. Περιορίστηκε η ανυπομονησία, η αναβλητικότητα και η απαισιοδοξία και αναδύθηκε η αυτοπεποίθηση και η συγκρότηση. Ζω, προσλαμβάνω, απολαμβάνω, περιλαμβάνω, αισθάνομαι, ποιώ, συμμετέχω, συνυπάρχω στο παρόν”.

ΥΓ. Ο Γιώργος υπήρξε εξαρτημένος από το τζόγο όπως και έξι ακόμα άνδρες που εξομολογούνται στιγμές από τη δίνη των τυχερών παιχνιδιών στο «Ρουλέτενμπουργκ. Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από τον «Παίκτη» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και ανεβαίνει στο Hotel Ερμού σε σκηνοθεσία Γιολάντας Μαρκοπούλου και Ιωάννας Βαλσαμίδου (26, 27 και 28 Μαϊου στις 22:30)

Ο Ανδρέας πρωταγωνιστεί στον «Κόσμο των μεγάλων»

“Αρχικά πίστευα ότι για να δημιουργηθεί μία παράσταση θα έπρεπε να υπάρχει πολύς χρόνος και αυστηρή οργάνωση στην κατανομή των ρόλων και στις πρόβες – και φυσικά συγκεκριμένο θέμα. Άλλαξα γνώμη όταν ξεκινήσαμε την ομάδα του εργαστηρίου. Μέσα από τα παιχνίδια, γνωριστήκαμε καλύτερα και προέκυψε το θέμα της παράστασης. Υπήρξαν δυσκολίες – δε λέω – αλλά τα καταφέραμε. Κατάφερα μέσα από το παιχνίδι να συνεργαστώ, να εκφράσω τη γνώμη μου, περάσαμε ωραία, κάναμε πλάκα αλλά πάντα σε συνδυασμό με σοβαρότητα. Ικανοποιήθηκα για τον κόπο και χρόνο που πέρασα με όλους από το αποτέλεσμα”.

ΥΓ. Ο Ανδρέας είναι ένας έφηβος που στο παρελθόν ανέπτυξε παραβατική συμπεριφορά. Συμμετέχει στην πενταμελή ομάδα ανηλίκων που ζουν μακριά από τις οικογένειες τους και ανεβάζουν με σκηνοθετική ματιά της Ελένης Ευθυμίου, την εμπειρία τους από τον «Κόσμο των μεγάλων» στο Δημαρχείο Αθηνών (26 Μαΐου, 19.00).

Η Αθηνά παίζει «Στο νησί της τελειότητας»

“Η τρυφερότητα και η ζεστασιά που ένιωσα, με βοήθησαν να καταλάβω ότι αυτός είναι ο τρόπος να σταματήσω να κρίνω τον εαυτό μου και τους άλλους. Αποφάσισα να ακολουθώ τα όνειρά μου, και έμαθα πώς να τα κάνω πράξη. Κατάλαβα ότι τα εμπόδια δεν κρατούν για πάντα”.

ΥΓ. Η Αθηνά συμμετέχει στην παιδική ομάδα του φεστιβάλ όπου παιδιά ηλικίας 6-9 ετών από τα χωριά SOS πρωταγωνιστούν «Στο νησί της τελειότητας» που παρουσιάζεται στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια της ομάδας του Παιχνιδαγωγείου (27 και 28 Μαϊου στις 12:00).