Ο Μπράιαν Φέρι στον αφρό: κέρδισε το Ηρώδειο, ανεβαίνει Θεσσαλονίκη

Η μουσική καρδιά μέσα στο καλοραμένο κοστούμι. Σε ένα φίνα δεμένο σετ τραγουδιών που τραβούσε την κλωστή για το κοινό από τα χρόνια της εφηβείας, τις νύχτες του Love is the Drug, την ευφάνταστη glam υπέρβαση των Roxy Music, σε εγγυημένες συγκινήσεις (δικαιωματικά το Jealous Guy του «ανήκει» με κάποιο τρόπο), ως εκεί που τα μελωδικά διακριτικά «έδιναν» με την μια την ποπ ευφυϊα του.

Ο Φέρι σηκώνει το βλέμμα, τα χέρια, χαιρετάει τον κόσμο, χαμογελάει. ‘Εμφυτη ειλικρίνεια, ανεπιτήδευτος βίος. Είναι, λέει, «συγκλονισμένος» που βρίσκεται στο Ηρώδειο και που έχει επιστρέψει στην Αθήνα.

^{Φωτογραφία: Αφροδιτη Ζαγγανα}

Εδώ στα μέρη μας, έχει γράψει μια μικρή, πολύ όμορφη ιστορία με τις συναυλίες του, με τους Roxy Music ή με άλλους δικούς του μουσικούς, από το γήπεδο της Ριζούπολης ως τον Λυκαβηττό -και εκείνο το βράδυ με την απίστευτη ζέστη και το Virginia Plain να «χορεύει» καταϊδρωμένο- και δεν άφηνε ποτέ το κοινό του με παράπονο. Χτες βράδυ, στα 72 του, ήταν το ίδιο. Απλόχερα και με στιλ, με μικρές χορευτικές κινήσεις και ανοιχτά χέρια σα να καλοδεχόταν κόσμο στο σπίτι έτοιμος να ανοίξει το κρασί της καλής χρονιάς.

Ερμηνεύει τα τραγούδια του με φρέκια αίσθηση, με easy going πλοήγηση. Το Slave to Love νωρίς, ένα συγκινητικό Μore than this, ένα έξοχο Ιf there ‘s something, το Tokyo Joe από το In your mind άλμπουμ (του ’77), παίρνει τη φυσαρμόνικα και πιάνει τον Dylan –Don’t Think Twice It’s Alright, ένα μουσικό αφήγημα που έχει πολλες διακλαδώσεις και εμείς χτες βράδυ στο Ηρώδειο, ακολουθήσαμε μία από αυτές.

_{Φωτογραφία: Χριστίνα Αλώση}

Σκέφτεσαι τα κύματα του glam, την ποπ και τα μπλουζ και το new wave, τη φολκ, τα κλασικά τραγούδια, και ο Φέρι στον αφρό, το ένα κουμπί του σακκακιού κουμπωμένο, τα μανίκια λίγο σηκωμένα, το μαλλί να πέφτει κάπου κάπου στο πρόσωπο, φωτεινό χαμόγελο από μακριά. Ο Μπράιαν Φέρι, που ήξερες – αυτός ακριβώς.

_{Φωτογραφία: Αφροδιτη Ζαγγανα}

Δυνατοί και οι μουσικοί του. Ακόμη και τις στιγμές που για τα προσωπικά μου γούστα ο ήχος γινόταν πολύ στρογγυλεμένα 80ς και ‘κλασικός ροκ’ και μου’ έλειπε μια πιο ακατέργαστη / περιπετεώδης πλευρά του, δεν γινόταν να μην θαυμάσεις τεχνική και αφοσίωση από τον σούπερ-κιθαρίστα Κρις Σπέντινγκ. Ή την Μαρίνα Μουρ στη βιόλα και την στιλάτη Τζόρτζια Τσόλμερς στο σαξόφωνο, όλοι τους μουσικοί που ο Μπράιαν Φέρι μπορούσε να εμπιστευτεί για μια τέτοια διαδρομή.

_{Φωτογραφία: Αφροδιτη Ζαγγανα}

Και οι ελληνικές μέρες του Μπράιαν δεν τελείωσαν χτες βράδυ. Αύριο -Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου– ο Μπράιαν Φέρι δίνει συναυλία στην Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο του Δάσους.