Hotel Artemis
Εικόνες ενός εφιαλτικού μέλλοντος κλεισμένες στους τέσσερις τοίχους ενός διαφορετικού ξενοδοχείου που διευθύνει η Τζόντι Φόστερ.
Λος Άντζελες, 2028. Οι δρόμοι είναι αδιαπέραστοι καθώς εξελίσσεται η πιο βίαιη εξέγερση στην ιστορία της πόλης. Μέσα στο απόλυτο χάος, μία συμμορία ληστών τραυματίζεται από πυρά αστυνομικών. Η μόνη τους ελπίδα είναι το «Hotel Artemis», ένα νοσοκομείο τελευταίας τεχνολογίας αποκλειστικά για εγκληματίες με αυστηρούς κανόνες που διευθύνει η αινιγματική Νοσοκόμα.
Πέντε χρόνια μετά από το φουτουριστικό «Elysium» του Νιλ Μπλομκαμπ, η Τζόντι Φόστερ επιστρέφει στα χωράφια του sci-fi μέλλοντος για να προσδώσει πνοή και ανθρωπιά σε ένα ρόλο που κάποιος άλλος ερμηνευτής ή ερμηνεύτρια ίσως και να είχε προσεγγίσει με πιο διεκπεραιωτική προδιάθεση. Ο χαρακτήρας της αινιγματικής Νοσοκόμας που συνδέεται έξυπνα με το όνομα του ξενοδοχείου είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της Φόστερ και γίνεται ο συνδετικός κρίκος για μια χούφτα από διαφορετικές ιστορίες που είναι μοιραίο να συναντηθούν μέχρι τους τίτλους τέλους.
Σε δέκα χρόνια από σήμερα ο κόσμος βράζει σε απερίγραπτο βαθμό. Μια πόλη που είναι συνυφασμένη με την αμερικανική ελαφρότητα και τον χολιγουντιανό παράδεισο, το δημοφιλές Λος Άντζελες, παρουσιάζει σημάδια αποσύνθεσης από τις κοινωνικές εξεγέρσεις που έχουν πολιτική αφετηρία (η ιδιωτικοποίηση του νερού έχει φέρει σε σημεία οριακής επιβίωσης τον τοπικό πληθυσμό) και μετατρέπεται σε σκηνικό Αποκάλυψης. Το «Hotel Artemis» παλεύει να μην καταντήσει γραφικό ή χάρτινο και ως ένα σημείο το πετυχαίνει.
Οι εσωτερικοί κανόνες (απαγορεύονται τα όπλα στο ξενοδοχείο) και ο ρετρό συμβολισμός του «Artemis» έχουν την τεχνοτροπία ενός τυπικού ταραντινικού φιλμ – εξυπνακίστικες ατάκες, διπρόσωποι χαρακτήρες, ανατροπές εν μέσω πιδάκων αίματος- αλλά και την ατμοσφαιρική γοητεία ενός κλειστοφοβικού νουάρ που ξεφεύγει από την τυποποίηση.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
