Το απώτατο σημείο της ανθρωπότητας

Το 1977 μια ομάδα επιστημόνων της NASA εκτόξευσε το διαστημόπλοιο Voyager που, με υπολογιστική μνήμη μικρότερη από 1/260.000 της μνήμης ενός σύγχρονου κινητού τηλεφώνου, ξεκίνησε να εξερευνήσει τα πιο απόμακρα σημεία του ηλιακού μας συστήματος.

40 χρόνια μετά από το ξεκίνημα του πιο συναρπαστικού ταξιδιού στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο μύθος του εξακολουθεί να σαγηνεύει. Πρόκειται για ένα φιλόδοξο, συγκινητικό και ποιητικό ντοκιμαντέρ με θέμα του μια απλή αλουμινένια μηχανή που μεταμορφώνεται σε κιβωτό των μεγάλων ονείρων της ανθρωπότητας. Από το 1977 το Voyager (αλλά και το «αδερφάκι» του που εκτοξεύτηκε λίγο αργότερα) στέλνει στην Γη εκπληκτικό οπτικό υλικό από σημεία που ο άνθρωπος δεν έχει αγγίξει ποτέ. Από πλανήτες όπως o Ποσειδώνας, ο Ουρανός, ο Κρόνος και ο Δίας. Το διαστημόπλοιο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να μεταφέρει μαζί του, για χιλιάδες χρόνια ακόμα που προβλέπεται ότι θα διαρκέσει το ταξίδι του, ό,τι θεωρήθηκε πιο σημαντικό ως περιεχόμενο και μήνυμα του ανθρώπινου πολιτισμού σε μια ενδεχόμενη συνάντησή του με εξωγήινη ζωή.

Είναι πιθανόν, κάποτε πολλές χιλιάδες χρόνια αργότερα όταν ο ήλιος του ηλιακού μας συστήματος δεν θα λάμπει πια, αυτό το μικρό διαστημόπλοιο να παραμείνει, η τελευταία ένδειξη ότι υπήρξε κάποτε ανθρώπινη ζωή στον πλανήτη που μας φιλοξενεί. Εξοπλισμένο από τους δημιουργούς του με έναν χρυσό δίσκο που περιλαμβάνει ήχους της Γης , εικόνες, χαιρετισμούς και μουσικές (από Μπετόβεν, Μότσαρτ, Τσακ Μπέρι, Λούις Άρμστρονγκ ενώ λέγεται ότι οι Μπιτλς δεν έδωσαν το οκ για να μπουν τραγούδια τους στη μνήμη του Voyager) που έχουν επιλεχθεί να συνοψίζουν την ανθρώπινη ουσία. Η αφήγηση παντρεύει εύστοχα το μυστικιστικό στοιχείο, την επιστημονική σκέψη και την κινηματογραφική δύναμη. Βέβαια κάποιοι θα βαρεθούν από την υπερβολική διάρκεια αλλά κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στη θέαση του φιλμ που πηγαίνει πολύ βαθιά στο νόημα της ύπαρξης και επιχειρεί να το αντικατοπτρίσει με τον πλέον μεγαλειώδη τρόπο.