Το soundtrack της άνοιξης: 5 + 1 μουσικές που ακούμε αυτή την εποχή

1. Τα τραγούδια που ακούγονται στην σειρά ντοκιμαντέρ Wild Wild Country.

Την οποία ξεκίνησα να παρακολουθώ, χωρίς να ξέρω για ποιο λόγο ακριβώς και με κράτησε ως και το τέλος του τελευταίου, έκτου, μέρους της, από την αρχή που σε μια μικροσκοπική πόλη του Όρεγκον φτάνει ο Ινδός γκουρού Μπαγουάν Ραζνίς (Osho) και οι πρώτοι ακόλουθοί του που θα τους ακολουθήσουν πολλοί άλλοι που μαζί θα φτιάξουν μια ολόκληρη πόλη εκεί, θα κάνουν μεγάλες μπίζνες και όλο το αυτό το cult των κοκκινοντυμένων -φοράνε όλοι κόκκινα- θα εξαπλώνεται και θα «καταπίνει» την περιοχή ώσπου μια μέρα θα φύγουν. Αλλά μέχρι εκείνη τη στιγμή συμβαίνουν πολλά. Πολλά!

Τα δείχνει το ντοκιμαντέρ με πολύ υλικό, αφηγήσεις και συνεντεύξεις από τους κατοίκους, ντόπιους και νεοφερμένους, από τους πρωταγωνιστές, τον Μπαγκουάν και τη Σίλα, τους πιστούς, τους πράκτορες τουFBI, τους εισαγγαλείς, τους δικηγόρους- αλλά γιατί τα λέω όλα αυτά σε ένα μουσικό κομμάτι; Ο λόγος είναι το soundtrack και τα τραγούδια που ακούγονται στη σειρά, όλα διαλεχτά. Σημειώνω μερικά όπως το συγκλονιστικό Run From Me των Timber Timbre, το Drover του Bill Callahan τα σκοτεινά φολκ μπλουζ του Νεοζηλαναδού Marlon Williams, τις μελωδικές συνθέσεις του Damien Jurado ανάμεσα σε αυτά.

2. Το καινούργιο των Noise Figures.

Μπαίνοντας στο στούντιο, πριν από μερικούς μήνες οι Noise Figures – δηλαδή ο Γιώργος Νίκας (φωνητικά, τύμπανα) και ο Στάμος Μπάμπαρης (κιθάρα, φωνητικά) – για να ηχογραφήσουν τα τραγούδια που θα γίνονταν το τρίτο άλμπουμ τους, το Telepath, θα ένοιωθαν σίγουρα πολύ πλούσιοι. Γεμάτοι από εμπειρίες και ενέργεια, αυτό που είναι το ροκ και στην προκειμένη περίπτωση, ο σαρωτικός, ευφάνταστος ήχος, η λάμψη της μπάντας που έχει διανύσει αποστάσεις και έχει στύψει έμπνευση από αυτές. Είναι η ενέργεια των Noise Figures, το “σκάψιμο” στον ήχο που αποκαλύπτει όλο και πιο πολλά από το ταξίδι τους. Το Telepath λέει όλη αυτή την γοητευτική αλήθεια.

3. Η Seinabo Sey τώρα.

Τρύπωσε στις ακροάσεις των ημερών με το I Owe You Nothing και έτσι όπως τα λέει με στιλ “ρέστα δε δίνω” πλασαρίστηκε στη short list της ημέρας. Σουηδέζα με καταγωγή από την Γκάνα και από οικογένεια μουσικών, η ίδια με μεγάλη συμπάθεια στη σόουλ της Αlycia Keys κάτι που μπορεί και να το υποψιαστείς εύκολα ακούγοντάς την. Οι πληροφορίες υπάρχουν για να σβήνουν κάποια στιγμή από τον σκληρό δίσκο, η μουσική όμως (υποτίθεται ότι) μένει. Γι’ αυτό- να το:

4. Τα μπλουζ του Elmore James.

Στάζουν νερό από τις υγρές σκοτεινές νύχτες του Μισισιπή και ιστορία, τα αγέρωχα μπλουζ του Elmore James (1918-1963) και τον ίδιο τον θρύλο του μπλούζμαν, τιμούν μερικοί ωραίοι τύποι όπως οι Warren Haynes, Billy Gibbons, Keb Mo’, Bettye LaVette, Tom Jones (μάλιστα κύριε!), Chuck E. Weiss, Rodney Crowell που μαζί τους η ώρα περνάει θαύμα και είναι θησαυρός. Η συλλογή λέγεται “Strange Angels -In Flight With Elmore James“.

5. Αλλά και Joan Baez.

Αλλά γιατί και πως; Στο γιατί δεν χρειάζεται να απαντήσω γιατί πάντα έχει νόημα να την ακούς και η διαχρονική δύναμη των τραγουδιών της διαχέεται σε κάθε εποχή- διευκρινίζω τώρα το ‘πώς’ : έχουν κυκλοφορήσει από την δισκογραφική Propper “The Complete Gold Castle Masters”, τρία re-mastered άλμπουμ της (Recently, Diamonds and Rust in the Bullring, Speaking of Dreams εμπλουτισμένα και με έξτρα κομμάτια) ενώ μόλις πριν από λίγο ακούσαμε και το πρώτο της μέσα σε μια δεκαετία άλμπουμ της το Whistle in the Wind. Και αυτά καθώς η κ. Joan Baez βρίσκεται σε περιοδεία την οποία έχει ονομάσει Farewell Tour. Δεν αποχαιρετώ Baez. Και πάμε για encore

6. Οι Christobal and the Sea.

Είναι μια κολεκτίβα με βάση το Λονδίνο που την αποτελούν μουσικοί από Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Αίγυπτο, Αμερική που μέσα στη μουσική τους ανακεύουν με τρόπο που έχει ένα ενδιαφέρον ποπ αντανακλαστικό, μούλτι-κούλτι θέματα, μπόσα-νόβα και αφρο-ποπ, νότες Ανατολής και τρόπικαλ γεύσεις σε ένα ενεργειακό κοκτέιλ που σερβίρεται με το όνομα Exitoca σε όλα τα ενημερωμένα δισκοπωλεία, ιντερνετικά και άλλα.