Ο Bruno Μars – θριαμβευτής των 60ων Grammy – είναι από… άλλον πλανήτη

Ο οποίος, στα 4 του μόλις χρόνια ήταν γνωστός σαν Little Elvis και σήμερα στα 32 του, είναι μια από τις πιο υπολογίσιμες δυνάμεις της χορευτικής ποπ.

Μουσικός παραγωγός, τραγουδοποιός, τραγουδιστής, πολυοργανίστας, περφόμερ, χορογράφος, χορευτής… σάρωσε έξι Grammy – αναμεσά τους και τα πιο “βαριά”: Άλμπουμ της Χρονιάς, Ηχογράφηση της Χρονιάς (για το άλμπουμ του 24k Magic) και Τραγούδι της Χρονιάς (για το That’s What I Like). Αλλά στην ποπ, τίποτε δεν είναι τυχαίο ακόμη και αν έτσι φαίνεται.

Μπορεί ο κ. Μαρς να θέλει να δηλώνει με το όνομά του ότι έρχεται από άλλο πλανήτη (Mars, o Άρης) – και ίσως η Χαβάη όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε να μοιάζει με άλλο πλανήτη – αλλά πολύ γήινα πράγματα έχτισαν την επιτυχία του.

Και πρώτα από όλα το ύφος της μουσικής του που αντανακλά επιρροές από πολλά και διαφορετικά είδη, αρχίζοντας, όπως έχει πει, από την άφθονη reggae που άκουσε μικρός στο ραδιόφωνο της Χαβάης, μετά πέρασε σε ροκνενρόλ και ραπ, έμαθε όλα τα τραγούδια του Michael Jackson και των Temptations, κόλλησε άγρια με τον Jimi Hendrix, πήρε δύναμη από James Brown και έβγαζε ασπροπρόσωπους τους δικούς του στην οικογενειακή μπάντα έχοντας κληρονομήσει γονίδια και από τον μουσικό Πορτορικάνικης καταγωγής πατέρα του και από την Φιλιππινο-Ισπανίδα μάνα, τραγουδίστρια και «χαβανέζα» χορεύτρια.

Κάπου εκεί στην εφηβεία έμπαινε και στον κόσμο του r’n’b τραγουδώντας επιτυχίες των Jam & Lewis και Babyface, που του ‘πήγαιναν’ γάντι και αυτές, γιατί, ο Bruno ελισσόταν ανάμεσα στα διαφορετικά είδη με χορευτικές φιγούρες και με τη φωνή του που, εντυπωσιακά ταιριάζει σχεδόν με όλα και κυρίως με αυτό: το να ακούγεται λίγο ρετρό και άλλο τόσο μοντέρνος, αν χρειάζεται τελικά να κάνουμε διαχωρισμούς.

Δες το κι έτσι. Η μοναδική Αντέλ είναι σαν να έρχεται από άλλη εποχή, ο μοναδικός μας Bruno, σα να έρχεται από πολλές εποχές μαζί. Με το Uptown Funk του Mark Ronson, έφτασε σε ακροατήρια που οι urban ήχοι δεν θα είχαν ποτέ απασχολήσει.

Γι’ αυτό και πάτησε από νωρίς πόδι στις προσπάθειες των «ειδικών» να τον κάνουν έναν ακόμη σταρ της λάτιν μουσικής – τότε που συστήθηκε πρώτη φορά με το πραγματικό όνομά του, Peter Gene Hernandez. 

Συγνώμη, είπε ο Bruno, αλλά με λένε Mars. Όπως ο Πλανήτης.

Επιστροφή στο σήμερα, που ο μικροκαμωμένος Bruno φεύγει από την τελετή απονομής των 60ων βραβείων Grammy φορτωμένος με έξι γραμμοφωνάκια (τα Γκράμις) που θα τον συνοδεύουν από εδώ και στο εξής, έχοντας ‘κερδίσει’ τον πολύ σημαντικό ράπερ Kendrick Lamar και τον αιχμηρό πολιτικό/κοινωνικό του λόγο. Με τις ως τώρα επιδόσεις, την άνεσή του στις soul /funk ζώνες και την εμμονή του στην αξία του τραγουδιού, ο Bruno Mars μπορεί να έχει και το δικό του σόου στο Λας Βέγγας. Όποτε θέλει (και απλά έτσι για… fun).