Ένας Ακέραιος Άνθρωπος

Ο 35χρονος Ρεζά μετακομίζει από την πολύβουη Τεχεράνη με την οικογένεια σε ένα απόμακρο χωριό στο Βόρειο Ιράν και αποφασίζει να εκτρέφει χρυσόψαρα. Όταν όμως μια ιδιωτική εταιρεία πάρει τον έλεγχο στην περιοχή, θα πιέσει τους χωρικούς και τους μικροϊδιοκτήτες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Ο Ρεζά αντιδρά.
Ο βραβευμένος δημιουργός των ταινιών “Αντίο” και “Τα χειρόγραφα δεν καίγονται” Μοχάμαντ Ρασούλοφ υπογράφει άλλο ένα ρεαλιστικό δράμα με θέμα την ηθική ακεραιότητα του ενός ατόμου απέναντι στην αυθαιρεσία και διαφθορά του συστήματος. Αν κάτι εντυπωσιάζει στο χαρακτήρα του κεντρικού ήρωα είναι η σθεναρή αντίσταση σε ότι του θίγει την αξιοπρέπεια και το δίκιο του. Ακόμη και σε ειδικές περιπτώσεις (όπως η προσπάθεια της διευθύντριας δασκάλας συζύγου του να τον βοηθήσει χρησιμοποιώντας τη θέση της) όμως ο Ρεζά επιλέγει τη μοναχική επανάσταση και τον αναπόφευκτη περιθωριοποίηση. Δεν είναι πάντα πειστική η δράση του ήρωα αλλά ο σκηνοθέτης κολλώντας ασφυκτικά τον φακό πάνω του καταφέρνει να μεταδώσει όλη την ένταση και την αγωνία που περνά. Το αυστηρό θρησκευτικό σύστημα αξιών και ο μοντέρνας κοπής – και κάπως αδόκιμη με το νέο ιρανικό σινεμά- εναγκαλισμός κεντρικής εξουσίας και «μαφίας» (με την έννοια των οικονομικών συμφερόντων που χρησιμοποιούν παράνομα μέσα για να επιτύχουν τους σκοπούς τους) είναι σχήμα που λειτουργεί στην ταινία, φέρνοντας την οπτική ενός γουέστερν στα μέτρα αυτού του «Ακέραιου ανθρώπου». Σκληρή, νεορεαλιστική γραφή στα όρια του ωμού δράματος αλλά και μια δυνατή ματιά πάνω στον κοινωνικο-πολιτικό ρόλο κάποιων ταινιών: η αντίσταση στα διαβρωμένα οικονομικά συμφέροντα και συστήματα εξουσίας είναι το μόνο ζητούμενο.