Τομή της Πάμελα Κάρτερ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου

Το σημείο που ο στίχος κόβεται σε δύο ημιστίχια ονομάζεται τομή. Αν η ζωή του Πωλ Βερλαίν ήταν ένας στίχος και η ζωή του Αρτύρ Ρεμπώ ένας άλλος, το σημείο τομής του κάθε στίχου θα ήταν το ίδιο: το τέλος της ερωτικής σχέσης των δύο ποιητών. Μέσα στο πάθος και την έξαψη της σχέσης τους έγραψαν τα ποιητικά τους αριστουργήματα, ώσπου η ζωή τους σημαδεύτηκε από έναν πυροβολισμό και το δεύτερο μέρος της ήταν πολύ διαφορετικό από το πρώτο.

Στο σκοτεινό, σκληρό και ηδονιστικό της κείμενο η Pamela Carter δανείζεται ιστορικά στοιχεία από τις ζωές των δύο αντρών και της γυναίκας του Βερλαίν, Ματίλντ, και τα συνδυάζει με στοιχεία μυθοπλασίας για να αναδείξει τις ιδιαίτερες ποιότητες της ψυχής και του πνεύματος ενός καλλιτέχνη, που με την έντασή τους ωθούν τη ζωή του να υπερβεί τα όρια, γεγονός απαραίτητο για τη δημιουργία ενός σπουδαίου καλλιτεχνικού έργου. Η πυρκαγιά της καλλιτεχνικής έκφρασης, η αποστολή του καλλιτέχνη και ο ρόλος της τέχνης έρχονται στη σκηνή μέσα από τα λόγια και τις πράξεις των τριών ηρώων του έργου, που είναι τραχείς και τρυφεροί ταυτόχρονα, ενώ παλεύουν περισσότερο ή λιγότερο ο καθένας τους με τις συμβάσεις και τις συμβατικότητες της ζωής και της κοινωνίας.