Όταν Ξέσπασε η Βία

Ο αστός Ρομάν κληρονομεί γη από τον παππού του. Αν και είναι αποφασισμένος να πουλήσει αυτήν την αχανή, πλην άγονη έκταση, δέχεται μια προειδοποίηση από τον χωροφύλακα της περιοχής πως ο παππούς του ήταν ένας τοπικός αρχιμαφιόζος και πως οι άνδρες του δεν προτίθενται ν’ αφήσουν τη γη που χρησιμοποιούν για τις παράνομες δουλειές τους…

Πανοραμικά αλλά με μια αίσθηση απειλής ειδυλλιακά πλάνα μιας απέραντης πεδιάδας. Σιωπές που διακόπτονται ξαφνικά από απρόσμενους και απροσδιόριστους θορύβους. Σκιές στο σκοτάδι που δεν γνωρίζεις σε ποιους ανήκουν. Το υποβλητικό φιλμ του Bodgan Mirică θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα θρίλερ βουτηγμένο στην ανασφάλεια και την απειλή. Το θέμα του – η ανθρώπινη βία- ούτως ή άλλως είναι συνώνυμο με το θρίλερ, μόνο που εδώ χρησιμεύει για άλλους σκοπούς.

Το ζητούμενο για τον ρουμάνο δεν είναι να τρομάξει το θεατή αλλά να τον προβληματίσει για την ανθρώπινη φύση. Οι πηγές έμπνευσης του νεαρού σκηνοθέτη εντοπίζονται στο σινεμά των αδελφών Κοέν, στον τούρκο Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν, στα αυστραλέζικα γουέστερν που έχει βάλει το χέρι του ο Νικ Κέιβ (ως σεναριογράφος). Δεν αφήνει όμως εκρεμμότητες στην αντιγραφή του. Αντιθέτως, χρησιμοποιεί τα «δάνεια» με πρωτοτυπία και μέτρο, ενώ μπολιάζει τη μυστηριώδη ιστορία του με ψυχολογικά σύμβολα μιας προβληματικής που θίγει ζητήματα όπως τα σύνορα (η τοποθεσία δράσης του φιλμ βρίσκεται στη μεθοριακή γραμμή Ρουμανίας – Ουκρανίας), η ηθική, η σχέση ανθρώπου και φύσης, η ομορφιά του τοπίου το οποίο μπορεί ταυτόχρονα να είναι μέρος ανθρωποθυσίας.