Το όνομά μου είναι Rachel Corrie: Παράσταση-ντοκουμέντο με τις μαρτυρίες της 23χρονης ακτιβίστριας στο Θέατρο Eliart
Η παράσταση «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie», βασισμένη στα αυθεντικά ημερολόγια και την αλληλογραφία της 23χρονής Αμερικανίδας ακτιβίστριας, που δολοφονήθηκε το 2003 στη Λωρίδα της Γάζας, παρουσιάζεται, στο Θέατρο Eliart, σε σκηνοθεσία Χριστίνας Κουϊμουντζή και Δώρας Τσάγκα.
Μια παράσταση-ντοκουμέντο από μια φωνή που δεν σωπαίνει. Από τις 20 Μαρτίου, η παράσταση «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» έρχεται στο Θέατρο Eliart, μεταφέροντας στη σκηνή τα αυθεντικά ημερολόγια και την αλληλογραφία της Ρέιτσελ. Πρόκειται για ένα έργο-μαρτυρία που παραμένει επίκαιρο, φωτίζοντας το διαχρονικό ερώτημα της ατομικής ευθύνης απέναντι στην αδικία.
Λίγα λόγια για το έργο
«Ο καθένας πρέπει να αισθάνεται ασφαλής. Απλώς ασφαλής. Αυτός είναι ο καλύτερος κανόνας που μπορώ να σκεφτώ».
Μέσα από τα ίδια της τα λόγια, η Ρέιτσελ αναμετριέται με τον κόσμο, τη σύγκρουση και τα όρια της προσωπικής επιλογής. Με μοναδικό της όπλο το σώμα και τη φωνή της, η παρουσία της μετατρέπεται σε πολιτική πράξη.
Σε μια εποχή διαρκών πολέμων και εκτοπισμών, το έργο λειτουργεί ως καθρέφτης του σήμερα.
Ποια είναι η ευθύνη του πολίτη απέναντι στην αδικία;
Ποια είναι η αξία της ανθρώπινης ζωής σε συνθήκες σύγκρουσης;
Μπορεί η ατομική στάση να σταθεί απέναντι στη βία των συστημάτων;
Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 2005 στο Royal Court Theatre, σε επιμέλεια των Alan Rickman και Katharine Viner, και έκτοτε έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από 20 χώρες, μεταφρασμένο σε τουλάχιστον 12 γλώσσες.
Στη φετινή ελληνική εκδοχή, η παράσταση παρουσιάζεται ως θεατρικός μονόλογος, με τη σκηνική γραφή να υπηρετεί τη μαρτυρία χωρίς περιττά μέσα, επιτρέποντας στο κοινό να συναντήσει τη Ρέιτσελ όχι ως σύμβολο, αλλά ως άνθρωπο.
Η Ρέιτσελ μάς καλεί να είμαστε παρόντες στη ζωή.
Για κάθε ζωή.
Η Rachel Corrie ήταν μια 23χρονη Αμερικανίδα ακτιβίστρια που ταξίδεψε στη Λωρίδα της Γάζας το 2003 στο πλαίσιο ανθρωπιστικής δράσης. Στις 16 Μαρτίου του ίδιου έτους έχασε τη ζωή της στη Ράφα, επιχειρώντας να αποτρέψει την κατεδάφιση κατοικίας. Τα ημερολόγια και η αλληλογραφία της αποτέλεσαν τη βάση του θεατρικού έργου «My Name Is Rachel Corrie», το οποίο από την πρώτη του παρουσίαση γνώρισε διεθνή αναγνώριση και συνεχίζει να παρουσιάζεται παγκοσμίως.
