Café Society

Γέννημα-θρέμμα του Μπρονξ, ο Μπόμπι (Jesse Eisenberg) αδυνατεί να συμβιβαστεί με την πεζή καθημερινότητα του στη Νέα Υόρκη του 1930, η οποία έρχεται σε αντίθεση με τα φιλόδοξα όνειρα του. Όταν η συμβίωση με την εκκεντρική οικογένειά του (γονείς που καυγαδίζουν συνεχώς, ο κυνικός γκάνγκστερ αδελφός, η αγαθιάρα δασκάλα αδελφή και ο ανυπόφορος διανοούμενος σύζυγός της) γίνει αβάσταχτη, ο Μπόμπι θα πάρει τη μεγάλη απόφαση της μετακόμισης στο μαγικό κόσμο του Χόλιγουντ. Εκεί, δουλεύοντας για τον μεγαλοατζέντη θείο του, θα ερωτευτεί παράφορα τη βοηθό του, Βόνι (Kristen Stewart), ενώ θα γνωρίσει σύσσωμο τον μικρόκοσμο της Μέκκας του κινηματογράφου: από ντίβες και κακομαθημένους σταρ μέχρι αδίστακτους παραγωγούς και φιλόδοξους ατζέντηδες.

Την τελευταία φορά που ο Allen στράφηκε στη μαγεία του κινηματογράφου της δεκαετίας του ’30 με το «Πορφυρό ρόδο του Καίρου» (1985) κυριολεκτικά μεγαλούργησε, βάζοντας στο ίδιο …μεταφυσικό πλάνο την καταθλιπτική σερβιτόρα Mia Farrow και τον αγαπημένο της σταρ Jeff Daniels που «βγαίνει» από το πανί για να τη γνωρίσει! Στο νέο του φιλμ – η 47η ταινία που σκηνοθετεί σε μια ασύλληπτη καριέρα 50 και βάλε ετών- επιστρέφει σε μια εποχή που διαμορφώθηκε από το τέλος της ποτοαπαγόρευσης, το οικονομικό κραχ, το «New Deal» αλλά και ένα πρωτοφανή οργασμό καλλιτεχνικής δημιουργίας (από τη τζαζ, τους σουρεαλιστές που αν και «γεννήθηκαν» στα μέσα των 20ς εδώ οδηγούνται στην κορύφωση του κινήματος τους κ.α.), που επηρέασε ακόμη και το Χόλιγουντ, το οποίο έζησε τη Χρυσή Εποχή του.

«Αυτή η περίοδος με ενθουσίαζε πάντοτε», λέει ο Allen. «Ήταν μία από τις πιο συναρπαστικές εποχές που γνώρισε η πόλη του Λος Άντζελες. Όποιος κι αν ήσουν, όπου κι αν βρισκόσουν, τα πάντα ξεχείλιζαν από ενέργεια καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας. Το Χόλιγουντ είχε τους σταρ του σινεμά, ενώ η Νέα Υόρκη είχε πιο σοφιστικέ νυχτερινή ζωή». O νοσταλγικός κόσμος που περιγράφει ο δημιουργός είναι το αποτέλεσμα της αντιπαλότητας (μαζί και τα πορτρέτα τους) δύο πόλεων, της Νέας Υόρκης και του L.A, διανθισμένης με μία πλειάδα χαρακτήρων που εκτείνονται από κινηματογραφικούς αστέρες, μέχρι σκληρά εργαζόμενους ανθρώπους της κανονικής ζωής. «Όταν έγραφα το σενάριο», εξηγεί ο Allen, «ήθελα να το δομήσω σαν μυθιστόρημα. Όπως σε ένα βιβλίο, αυτή δεν είναι η ιστορία ενός μονάχα χαρακτήρα αλλά όλων των χαρακτήρων μαζί. Η ιστορία αγάπης του Μπόμπι είναι ο πυρήνας, αλλά όλοι μαζί φτιάνουν την ατμόσφαιρα και την ταυτότητα της ταινίας». Οι αντιθέσεις ανάμεσα στην ζωή στο φτωχικό Μπρονξ και τον μαγικό, ιλουστρασιόν κόσμο του Χόλιγουντ είναι η κινητήρια δύναμη του φιλμ, όπως άλλωστε και το κυνήγι των ονείρων, που -φαινομενικά- μπορούν να βρουν την περάτωση τους μόνο στο λαμπερό Χόλιγουντ. Και όλα αυτά με την αφήγηση του ίδιου του σκηνοθέτη: «Έβαλα και την φωνή μου στην ταινία γιατί ήξερα ακριβώς πώς ήθελα να ακουστούν οι λέξεις. Σκέφτηκα ότι θα ήταν σαν να διάβαζα από το δικό μου βιβλίο».