Η Σειρήνα Του Μισσισιπή

Ο Λουί (Jean-Paul Belmondo) ένας πλούσιος ιδιοκτήτης καπνοφυτειών στο τροπικό νησί Reunion, παντρεύεται δι’ αλληλογραφίας τη Ζουλί (Catherine Deneuve). Η γυναίκα όμως που εμφανίζεται είναι διαφορετική από εκείνη της φωτογραφίας. Ο Λουί δεν πτοείται από την εξέλιξη αυτή (άλλωστε η νέα Ζουλί είναι ομορφότερη από κείνη της φωτογραφίας) και προσπερνάει το γεγονός αυτό. Όταν όμως η γυναίκα θα εξαφανιστεί μαζί με τα λεφτά του Λουί και οι έρευνες των ιδιωτικών ντετέκτιβ δεν αποδώσουν καρπούς, ο Λουί αποφασίζει να την αναζητήσει ο ίδιος.

Ο François Truffaut ποντάρει στην ακαταμάχητη γοητεία των Belmondo – Deneuve και δημιουργεί ένα θελκτικό και ατμοσφαιρικό νουάρ με θέμα την καταστροφική μανία ενός παράδοξου έρωτα.

Ο François Truffaut ποντάρει στην ακαταμάχητη γοητεία των Belmondo – Deneuve και δημιουργεί ένα θελκτικό και ατμοσφαιρικό νουάρ με θέμα την καταστροφική μανία ενός παράδοξου έρωτα. Η προβληματική του γάλλου σκηνοθέτη προβάλλει διαρκώς το πνεύμα του χιτσκοκικού σύμπαντος πάνω σε ένα καμβά που απεικονίζεται διαρκώς ο θάνατος. Ως άλλη σειρήνα, η Ζουλί καλεί τον Λουί στα σκοτεινά, υγρά σημάδια των πληγών του έρωτα, οδηγώντας τον στην καταστροφή.

Η συζητήσιμη και παρεξηγημένη θέση του Truffaut (και βασικός λόγος που η ταινία μούδιασε το κοινό στην εποχή της όταν πρωτοπροβλήθηκε) αφορά στον αν ο απόλυτος έρωτας είναι ταυτόσημος με το Κακό. Ο εκπρόσωπος της Νουβέλ Βαγκ ουσιαστικά όμως, κινόντας την πλοκή μέσω του αστυνομικού σασπένς, δηλώνει αθεράπευτα ρομαντικός και λάτρης του ερωτικού ενστίκτου. Ακόμη κι αν αυτό ταυτίζεται είτε με την απέραντη χαρά είτε με το μεγαλύτερο κακό.