Τα παιδικά χρόνια του Μαξίμ Γκόρκι
Πρώτο μέρος μιας τριλογίας πάνω στα παιδικά και νεανικά χρόνια του Μαξίμ Γκόρκι, που μαζί με την Τριλογία του Μαξίμ των Κόζιντσεφ και Τράουμπεργκ, αποτελεί την κορυφαία έκφραση του ποιητικού ρεαλισμού στο σοβιετικό κινηματογράφο του ’30.
Ο Αλεξέι Πέτσκωφ, μετέπειτα Μαξίμ Γκόρκι, μένει ορφανός από πατέρα και ζει πλέον στο σπίτι του παππού του. Εκεί παρακολουθεί τους συνεχείς καυγάδες των θείων του για τα κληρονομικά ενώ ο παππούς του δεν χάνει την ευκαιρία να τον ξυλοφορτώνει τακτικά ελπίζοντας έτσι να τιθασεύσει τον πεισματάρικο χαρακτήρα του. ‘Όταν το οικογενειακό τους εργαστήρι καίγεται αναγκάζονται να μετακομίσουν. Τότε αρχίζει μια περίοδος οικονομικής παρακμής που οδηγεί στην πτώχευση. Σ’ αυτή την περιπέτεια ο μικρός Αλέξης έχει για παρηγοριά την αγαπημένη του γιαγιά.
Μακριά από το ρητορικό και δημαγωγικό ύφος των περισσότερων ταινιών του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και χωρίς τις γνωστές πολιτικολογίες που ενοχλούν τον σημερινό θεατή. Η Τριλογία του Μαξίμ Γκόρκι είναι μια πιστή αναπαράσταση της ζωής του λαού στην επαρχία της Τσαρικής Ρωσίας του 19ου αιώνα: οι σκονισμένοι και λασπωμένοι δρόμοι, τα καπηλειά, οι οικοτεχνίες όπου οι εργάτες δουλεύουν σαν ζώα, οι αλήτες του λιμανιού, οι λαϊκές γιορτές και αγορές, οι μεθυσμένοι που δέρνουν δημόσια τις γυναίκες τους, οι πεισματάρηδες γέροι, οι γριές με τις δοξασίες τους, οι σπιούνοι του τσάρου, οι αμφισβητίες-φοιτητές, οι πολιτικοί εξόριστοι.
