Το Τέταρτο Κουδούνι: Θα κάνουν ντου, βρε πονηρή στο Κρατικό Θέατρο Βο(υ)ρείου Ελλάδος

«Πυρήνας του αφιερώματος θα αποτελέσει» (διατηρώ τη σύνταξη του δελτίου Τύπου) ένα λαϊκό γλέντι», λέει, «της δεκαετίας του ’50». Και γενναιόδωρα μας υπόσχονται: «Ζωντανή μουσική, τραγούδι και χορός συνοδεία κρασιού θα πλημμυρίσουν το Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών». Και, βέβαια -καθότι στη συγκεκριμένη Big Day θα ρεύσουν και κρασά, όπως προανέφερα, και μάλιστα τσάμπα-, «με την υποστήριξη», λέει, «της Ένωσης Οινοποιητικών Συνεταιρισμών Σάμου». Κάτι σαν τη «Γιορτή του Κρασιού», που ‘χαμε παλαιά.

Big days -μεγάλες μέρες δηλαδή- και στα δυο συμπλέοντα κρατικά μας Θέατρα -Χατζακιστάν και Κρατικό Θέατρο Βο(υ)ρείου Ελλάδος: όπου ο Βέλτσος κι ο Μαρμαρινός κι ο Πίντερ συνδυάζονται με Αλέξανδρο Ρήγα και Τσιτσάνη -επί πρώτου διδάξαντος Χατζάκη, στην Θεσσαλονίκη είχαν κι «Άγαμοι Θύται» και Ξαρχάκο- κι ο Ξενόπουλος υπό τύπον σίριαλ με Φασμπίντερ ως υλοποίηση μιας άνευ προηγουμένου σε ευρωπαϊκά κρατικά Θέατρα -απόψε (κι όχι μόνο απόψε…) κάνουν μπαμ…- φιλοσοφίας ρεπερτορίου -ελληνική ευρεσιτεχνία-, η οποία, λέει, αποβλέπει στην προσέλκυση όλων των κοινωνικών στρωμάτων.

Άλα! Άνοιξε κι άλλη μπουκάλα! (Όχι μωρέ, αυτό είναι Σουγιούλ). Άντε, και καλά κρασά. Στην υγειά μας, ρε παιδιά. (ΚΑΙ απ’ την ομώνυμη εκπομπή έχει, άλλωστε, περάσει το Χατζακιστάν. Δια πυρός και σιδήρου, που λένε…).