Εννιά επώνυμοι «γίνονται» μετανάστες για την ActionAid

Το φιλμάκι απεικονίζει τους εννιά επωνύμους να παρακινούν το κοινό να ακούσει μια ιστορία, σαν κι αυτές που συμβαίνουν καθημερινά σε μετανάστες εγκατεστημένους στην Ελλάδα. Γιατί, όπως αναρωτιέται και ο μετανάστης στο τέλος του βίντεο:

«Θα άκουγες την ιστορία μου αν στην έλεγα εγώ».

«Όταν πάτησα το πόδι μου σε έδαφος ελληνικό νόμιζα πως ζούσα σε όνειρο, ξαναγεννήθηκα. Αλλά η σκληρή πραγματικότητα δεν άργησε να με ξυπνήσει».

«Η πρώτη ελληνική λέξη που έμαθα ήταν “φύγε”. Κανείς δεν μου έδινε δουλειά. Η σκέψη της οικογένειας μου που περίμενε από εμένα βοήθεια για να επιβιώσει με έκανε να μην φύγω».

«Κι όμως τα χειρότερα δεν είχαν έρθει ακόμα. Ένα βράδυ κάποιοι μου επιτέθηκαν και με χτύπησαν πολύ άσχημα. Χωρίς να έχω κάνει κάτι. Απλά επειδή έμοιαζα ξένος. Επειδή είμαι ξένος».

«Θυμάμαι πόσο μόνος αισθανόμουν προσπαθώντας να προστατευθώ. Ηταν πέντε και ήμουν ένας. Πρώτη φορά ένιωθα τόσο μίσος, ίσως παράλογο, δυνατό».

«Ο καιρός πέρασε, οι πληγές έκλεισαν αλλά ο φόβος έμεινε. Ηρθα με όνειρα και τώρα ζω μόνο με τον φόβο. Ούτε να γυρίσω στην πατρίδα μου μπορώ. Ούτε να κάνω τους γύρω μου να με δεχτούν εδώ».

«Και δεν μιλάω για όλους τους Ελληνες. Οι Έλληνες είναι φιλόξενοι, γενναιόδωροι, ζεστοί άνθρωποι. Υπάρχουν όμως και αυτοί που με βλέπουν σαν εχθρό και θα με πολεμάνε μέχρι να με εξαφανίσουν. Δεν καταλαβαίνω το γιατί».

«Μακάρι να μπορούσαν να γνωρίσουν ποιος είμαι».