Ποια είναι η “Φεγγαροντυμένη” του Δ.Σολωμού και του σημερινού Google Doodle

Όταν ναυαγεί, αγωνίζεται να σωθεί απ’ τα κύματα, κρατώντας παράλληλα με το ένα του χέρι την αγαπημένη του. Στη συνέχεια, σε μια αλληλουχία οραμάτων, βρίσκεται να την αναζητά μέσα στην καταστροφή, μαθαίνοντας ότι κι εκείνη τον αναζητά, και ομολογώντας την αγάπη του. Τη βλέπει μπροστά του πανέμορφη και λαμπερή, με τη φύση να γαληνεύει και να υποκλίνεται στη χάρη της. Όταν όμως καταφέρνει να βγει στην ακτή και να σωθεί, έχοντάς την μαζί του, εκείνη έχει πεθάνει…

Το ποίημα του Σολωμού είναι αλληγορικό. Άλλοι το συνδέουν με τους αγώνες του έθνους, άλλοι το θεωρούν αναπαράσταση της σπουδαίας κρητικής λογοτεχνίας, και άλλοι μια όμορφη αναφορά στη Γυναίκα και τον ρόλο της στη ζωή.

Ένα απόσπασμα:

Ἀκόμη έβάστουνε ἡ βροντή…
Κι ἡ θάλασσα, ποὺ σκίρτησε σὰν τὸ χοχλὸ ποὺ βράζει,
ἡσύχασε καὶ ἔγινε ὅλο ἡσυχία καὶ πάστρα,
σὰν περιβόλι εὐώδησε κι ἐδέχτηκε ὅλα τ᾿ ἄστρα·
κάτι κρυφὸ μυστήριο ἐστένεψε τὴ φύση
κάθε ὀμορφιὰ νὰ στολιστεῖ καὶ τὸ θυμὸ ν᾿ ἀφήσει.

Δὲν εἶν᾿ πνοὴ στὸν οὐρανό, στὴ θάλασσα, φυσώντας
οὔτε ὅσο κάνει στὸν ἀνθὸ ἡ μέλισσα περνώντας,
ὅμως κοντὰ στὴν κορασιά, ποὺ μ᾿ ἔσφιξε κι ἐχάρη,
ἐσειόνταν τ᾿ ὁλοστρόγγυλο καὶ λαγαρὸ φεγγάρι·
καὶ ξετυλίζει ὀγλήγορα κάτι ποὺ ἐκεῖθε βγαίνει,
κι ὀμπρός μου ἰδοὺ ποὺ βρέθηκε μία φεγγαροντυμένη.

Ἔτρεμε τὸ δροσάτο φῶς στὴ θεϊκιὰ θωριά της,
στὰ μάτια της τὰ ὁλόμαυρα καὶ στὰ χρυσὰ μαλλιά της.