Δημοσθένης Φίλιππας: Αντιμετωπίζουμε τους έφηβους σαν ενήλικες με μεγαλύτερες ευαισθησίες και περισσότερο χιούμορ

Το κυριότερο στοιχείο που πρέπει να έχει ένα έργο για να θεωρηθεί «εφηβικό», είναι να καταπιάνεται με τους προβληματισμούς και τις αναζητήσεις των εφήβων. Συνήθως το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι σε αντίστοιχη ηλικία. Ωστόσο στη δημιουργία του, το θέατρο για εφήβους δεν έχει διαφορά από το θέατρο για ενήλικες. Αντιμετωπίζουμε τους εφήβους σαν ενήλικες με μεγαλύτερες ευαισθησίες και περισσότερο χιούμορ.

Η θεματολογία του εφηβικού θεάτρου είναι συχνά προκλητική γιατί το ίδιο προκλητικοί είναι οι κίνδυνοι και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι σήμερα. Δεν θεωρώ όμως ότι υπάρχουν θέματα ακατάλληλα για τους εφήβους. Ένα έργο γίνεται ακατάλληλο από τον τρόπο αντιμετώπισης του θέματος, και όχι από το ίδιο το θέμα.

Το εφηβικό κοινό είναι ιδιαιτέρως απαιτητικό και δύσκολο, χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να μπορέσεις να το αγγίξεις πραγματικά, κι αν δεν το καταφέρεις, αντιδρά φανερά. Είναι δύσκολο να κερδίσεις την προσοχή και το ενδιαφέρον των εφήβων. Ο μόνος τρόπος πιστεύω, είναι να μιλήσεις εκτός από το μυαλό τους και στην καρδιά τους, να τους αγγίξεις συναισθηματικά, να τους μιλήσεις ειλικρινά και βέβαια να αποφύγεις την “παγίδα” να γίνεις διδακτικός και απόλυτος.

Πολλά παιδιά νιώθουν «αποστροφή» για το θέατρο. Αυτό συμβαίνει γιατί αντιμετωπίζουν το θέατρο σαν διασκέδαση και όχι σαν ψυχαγωγία, κι’ έτσι προτιμούν πιο εύκολους, πιο γρήγορους και πιο ανώδυνους τρόπους να περνούν τον ελεύθερό τους χρόνο. Το θέατρο απαιτεί συναισθηματική και εγκεφαλική συμμετοχή. 

Τα παιδιά θέλουν να εκφράζονται. Εάν σε μια παράσταση έχουμε πετύχει τον στόχο μας και έχουμε καταφέρει να τους αγγίξουμε, επιδιώκουν να συζητήσουν και ν’ αναλύσουν τα βασικά στοιχεία του έργου. Έχουν ανάγκη να επικοινωνήσουν την εμπειρία που βίωσαν.

Δεν είναι εύκολο να είσαι έφηβος σήμερα, είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ ότι πριν από είκοσι χρόνια. Οι σημερινοί έφηβοι καλούνται ν’΄αντιμετωπίσουν προβλήματα όπως η οικονομική κρίση, η έλλειψη στόχων, ονείρων, επιλογών, προτύπων, η κακή εκπαίδευση, η αδιαφορία, η «ευκολία» και η «ταχύτητα» και πάρα πολλά άλλα. 

Μια θεατρική παράσταση μπορεί να στιγματίσει έναν άνθρωπο, είτε παιδί, είτε έφηβο, είτε ενήλικα, μπορεί μέχρι και να καθορίσει την ζωή του. Μπορεί να τον προβληματίσει, να τον κάνει να σκεφτεί και κυρίως να αισθανθεί.

Η παράσταση «Όταν ο Ηλιος…» που παρουσιάζουμε στο Θέατρο Τζένη Καρέζη είναι θεατρική διασκευή του αγαπημένου μυθιστορήματος της Ζωρζ Σαρή. Στο έργο, βασικό πρόσωπο του μυθιστορήματος και της θεατρική διασκευής είναι η Ζωή (Ζωρζ Σαρή). Παρακολουθούμε την ενηλικίωσή της μέσα στα χρόνια της κατοχής, τους φόβους της, τις χαρές της, τις λύπες της, τις απογοητεύσεις της, τα όνειρά της. Μέσα σ’ ένα μαύρο και σκοτεινό περιβάλλον με χιλιάδες προβλήματα και με μία καθημερινή μάχη με τον φόβο και τον θάνατο, η Ζωή και οι φίλοι της δεν το βάζουν κάτω, παλεύουν, αγωνίζονται, τολμούν, ερωτεύονται, πολεμούν γιατί θέλουν να ζήσουν. Αγαπούν την ζωή κι έχουν ανάγκη να ζήσουν και να παλέψουν για τα όνειρά τους.

info:
Η παράσταση θα παρουσιάζεται στο θέατρο Τζένη Καρέζη έως τις 6 Ιανουαρίου 2014, κάθε Κυριακή στις 17.00 & Δευτέρα στις 20.00
Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ, 10 ευρώ μειωμένο, 7 ευρώ για ανέργους με κάρτα ΟΑΕΔ και σχολεία
Θέατρο Τζένη Καρέζη Ακαδημίας 3, 10671 Αθήνα, τηλ. 210 3625520 – 210 3636144, Ώρες λειτουργίας ταμείου 10.00-13.00 & 17.00-21.00
Προπώληση εισιτηρίων: TicketServices (www.ticketservices.gr, τηλ 210-7234567, Πανεπιστημίου 39)