No

Το 1988, όταν ο Πινοσέτ ετοιμάζεται για το δημοψήφισμα που θα καθορίσει την προεδρία του στη Χιλή, η αντιπολίτευση αναθέτει σ’ ένα νεαρό μαρκετίστα την καμπάνια της. O Gael Garcia Bernal υποδύεται έναν παράτολμο νέο, στέλεχος μιας διαφημιστικής εταιρίας που ηγείται της εκστρατείας ‘ΝΟ’, εναντίον του Πινοσέτ. Δεκαπέντε χρόνια μετά τη βίαιη ανάληψη της εξουσίας από τους καθεστωτικούς ο René Saavedra παράλληλα με την δική του μάχη στην προσωπική του ζωή, επιστρατεύει τους πιο δυνατούς όρους μάρκετινγκ και με τη βοήθεια των ακτιβιστών της αντιπολίτευσης καταστρώνουν ένα σχέδιο κι έχουν 27 ημέρες για να το εκτελέσουν σωστά, να κερδίσουν τις εκλογές και να απελευθερώσουν την χώρα τους.

Μετά το «Post Mortem» ο Πάμπλο Λαραΐν, επιστρέφει στην ιστορία της Χιλής με ένα πιο άμεσο, πιο συμβατικό και πιο ανάλαφρο τρόπο. Το «No» παραδόξως μοιάζει με το «Lincoln», καταγράφοντας καθοριστικές ιστορικές εξελίξεις μέσα από παρασκηνιακές διαδικασίες, αλλά και με το «Argo», εξετάζοντας πώς η ελαφρότητα του κόσμου του θεάματος μπορεί να επιστρατευτεί για ένα σοβαρό σκοπό. Με πολύ πειστική ανάπλαση της αισθησης της εποχής (χρησιμοποιώντας μάλιστα και τεχνικό εξοπλισμό της δεκαετίας του ’80), ο Λαραΐν όχι μόνο κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον στην ίντριγκα, αλλά προκαλεί και τα –πικρά- χαμόγελα, ρίχνοντας φως σε ένα άγνωστο πόλεμο, όπου η –στα όρια του γελοίου- επιστράτευση της τηλεόρασης και της διαφήμισης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να πέσει μια αιμοσταγής και απάνθρωπη χούντα.

Θοδωρής Τσιάτσικας