Η Δούκισσα αντιγράφει την Μέριλιν κι ο Τσίπρας τον Ανδρέα Παπανδρέου

Στην περίπτωση της Δούκισσας βλέπουμε την αντιγραφή στην διαφήμιση της Q. Το μοντέλο και παρουσιάστρια αντιγράφει κλασικές στιγμές της Μονρό, τόσο με την τούρτα, όπου σβήνει τα κεράκια, όσο και με την φούστα, που την σηκώνει ο αέρας. Ιδίως η πρώτη σκηνή είχε και πολιτικό περιεχόμενο, δεδομένου ότι η Μέριλιν τραγουδούσε happy birthday στον Κένεντι, Πρόεδρο τότε των ΗΠΑ και εραστή της (Happy birthday mr President). Ο Κένεντι ήταν διαβόητος γυναικάς, αλλά τότε ο Τύπος είχε άλλη σχέση με τις πολιτικές ελίτ και τέτοια ροζ σκάνδαλα δεν έβγαιναν στην φόρα.

Και μιας και μιλάμε για πολιτικό περιεχόμενο, ας πάμε και στον τελευταίο σταρ που ανέδειξε ο χώρος της πολιτικής, τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Αλέξης Τσίπρας αντιγράφει πάρα πολύ τον απόλυτο σταρ της πολιτικής, τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου ήταν ένας άνθρωπος, που είτε γινόταν αντικείμενο λατρείας, είτε αντικείμενο μίσους. Δεν υπήρχε μέση οδός στην περίπτωση του. Ένας δυναμικός πολιτικός ηγέτης, μαιτρ στο να κερδίζει εκλογές με κάθε μέσο, πανίσχυρος αρχηγός, που κρατούσε σφιχτά τα λουριά του κόμματός του. Κι άμα κανένας του κουνιόταν, ξηγιόταν και με διαγραφές.

Και στις δύο περιπτώσεις οι αντιγραφές είναι αποτελεσματικές, αλλά υστερούν των προτύπων τους. Η Δούκισσα Νομικού είναι αρκετά όμορφη, ώστε να πείθει σαν Μέριλιν, αλλά δεν παύει να είναι λίγο κρύα, σε σχέση με την μεγάλη ντίβα των 60’s, η οποία ήταν καυτή, σέξι, αυτοκαταστροφική, τα πάντα όλα. Οπωσδήποτε ήταν διαφορετική από το μέσο όρο.

Από την άλλη κι ο Τσίπρας με τα συνθήματα του Παπανδρέου, το λαϊκισμό του Παπανδρέου, καταφέρνει να γίνεται ο σούπερ σταρ των τελευταίων εκλογών. Ακούγοντάς τον σε προεκλογικές ομιλίες, πραγματικά θυμάσαι τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. Η διαρκής επίκληση στον λαό (μία έννοια που ισοπεδώνει τις κοινωνικές διαφορές, ώστε να μπορεί ο πολιτικός να “τραβάει” μαζικά τις ψήφους) ήταν η κλασική μέθοδος του Παπανδρέου. Το μόνο που δεν είπε ο Τσίπρας, για να μιμηθεί το πρότυπό του, ήταν το: “δεν υπάρχουν μνημόνια! Το μόνο μνημόνιο είναι ο λαός!” (κατά το “δεν υπάρχουν θεσμοί! Ο μόνος θεσμός είναι ο λαός!” του Ανδρέα Παπανδρέου).

Από την άλλη, ο αριστερός Τσίπρας φαίνεται περισσότερο ιδεολόγος από τον σοσιαλιστή Παπανδρέου και ίσως να αποδειχθεί και περισσότερο έντιμος στο λόγο του- αν και αυτό μπορεί να το δείξει η εξουσία. Ωστόσο, στο μπαλκόνι μοιάζει μία ντεκαφεϊνέ εκδοχή του Παπανδρέου, ο οποίος ήταν πραγματικός ροκ σταρ στις προεκλογικές ομιλίες. Η μεγάλη δύναμη του Τσίπρα είναι η τηλεοπτική του εικόνα. Εκεί πραγματικά ζωγραφίζει. Θα λέγαμε, ότι είναι μία πιο ήπια (αλλά και πιο αριστερή) εκδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου, λιγότερο δυναμική, αλλά δυναμική, ταιριαστή στο σύγχρονο πολιτικό τοπίο, στο οποίο οι “προεκλογικές μάχες” δίνονται στα τηλεοπτικά πάνελ περισσότερο, παρά στα μπαλκόνια.

Πάντως, αν και είναι γεννημένος πολιτικός ο Αλέξης Τσίπρας, θα πρέπει κι αυτός και το κίνημά του να μειώσουν λίγο την φιλοσοφία. Οι φιλόσοφοι κυβερνούν μόνο στην Πλατωνική Πολιτεία, που θεωρείται από τους περισσότερους ως ένα ουτοπικό εύρημα. Το κοινό πείθεται με συνθήματα και όχι με φιλοσοφίες… Ή αμπελοφιλοσοφίες.

Γιώργος Σμυρνής