Η Πηγή των Γυναικών
Βόρεια Αφρική μέσα από ευρωπαϊκή ματιά, σε ένα συμπαθές αλλά άνισο μείγμα από «Λυσιστρατική» σάτιρα, κοινωνικό σχόλιο και φολκλορικό ρομάντζο.
Οι γυναίκες ενός απομονωμένου χωριού στο βουνό Άτλας του Μαρόκο αναγκάζονται να κουβαλούν καθημερινά νερό στο χωριό απ’ τις πηγές του βουνού. Μια μέρα, μετά από ένα τραγικό συμβάν, και με πρώτη τη Λεϊλά, ένα ανήσυχο πνεύμα που θέλει να ξεφύγει από τις κοινωνικές και θρησκευτικές προκαταλήψεις, αποφασίζουν ότι όλα τελειώνουν εδώ. Τέρμα οι αγκαλιές. Τέρμα το σεξ με τους συντρόφους τους. Απεργία από κάθε συζυγικό καθήκον μέχρι να δεχθούν οι άνδρες να φέρνουν εκείνοι το νερό στο χωριό…
Η ταινία, μια γαλλοκεντρική συμπαραγωγή με Ρουμάνο σκηνοθέτη, είναι χαρακτηριστικό δείγμα μιας συμπαθούς αλλά ανώδυνης ethnic σινεφιλίας. Η κεντρική ιδέα της μπορεί να παραπέμπει στη «Λυσιστράτη», αλλά απέχει από την καυστική κωμωδία του Αριστοφάνη. Φτωχικό περιβάλλον αλλά φωτογενή πρόσωπα, λίγο δράμα, λίγο χιούμορ, λίγα ρομαντικά μπερδέματα, δόσεις κοινωνικού σχολίου, τρυφερότητας και συγκίνησης, κάποιες αναφορές στις «Χίλιες και Μια Νύχτες» και το φολκλορικό χρώμα να κυριαρχεί… Αγγίζει κάποια σημαντικά θέματα, αλλά με κάπως σχηματικό και στρογγυλεμένο τρόπο, και, όντας λίγο φλύαρη και ακεντράριστη δραματουργικά, χάνει την ευκαιρία για μια εύστοχη κοινωνική σάτιρα.
Θοδωρής Τσιάτσικας
