“Mπορείς να δώσεις τέλος στη ζωή σου χωρίς να αυτοκτονήσεις”, ψιθυρίζει ο γιατρός. Και ο Καχίτ, 40 ετών, που μετά από μία απόπειρα αυτοκτονίας έχει εισέλθει σε ψυχιατρική κλινική, ξέρει τι εννοεί ο γιατρός: Αρχίζοντας μία νέα ζωή. Όμως το μαρτύριο της ψυχής του συνεχίζει να εκλιπαρεί για ναρκωτικά και αλκοόλ ώστε να μουδιάσει ο πόνος. Η Σιμπέλ – νέα, όμορφη και, όπως και ο Καχίτ, γερμανίδα τουρκικής καταγωγής, αγαπάει πολύ τη ζωή για να ΄ναι τυπική μουσουλμάνα. Για να δραπετεύσει από τη φυλακή της ευλαβούς, συντηρητικής της οικογένειας, προσποιείται απόπειρα αυτοκτονίας. Αλλά αυτό της φέρνει ντροπή παρά ελευθερία. Μόνο ένας γάμος μπορεί να τη σώσει. Κι έτσι παρακαλά τον Καχίτ να την παντρευτεί. Ο Καχίτ διστάζει αλλά συμφωνεί. Ίσως για να τη σώσει. Ίσως για να κάνει κάτι με νόημα στη ζωή του. Μοιράζονται ένα διαμέρισμα και όχι πολλά άλλα. Αυτή απολαμβάνει την ελευθερία της, αυτός βλέπει πού και πού την πρώην του. Μέχρι που ο έρωτας μπαίνει δειλά δειλά στη ζωή του. Καθώς ερωτεύεται τη Σιμπέλ, βρίσκει νέα χαρά για ζωή και τη δύναμη για να προχωρήσει. Η Σιμπέλ συνεχίζει να βλέπει κι άλλους άνδρες. Μέχρι που κι αυτή καταλαβαίνει πως είναι ερωτευμένη με τον Καχίτ. Μόνο που τώρα είναι αργά: η έκρηξη ζήλιας καταλήγει σε έναν βίαιο θάνατο. Ο Καχίτ μπαίνει στη φυλακή και η Σιμπέλ το σκάει για την Τουρκία. Η καρδιά της, ο νους της, η ψυχή της είναι μαζί με τον Καχίτ – αλλά για πόσο ακόμα;
