Οι αρχαίοι έλληνες έλεγαν «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Ο Ερμής κι ο Μάκης, σύγχρονοι ήρωες και φίλοι σε βαθμό παρεξήγησης… εξυμνούν την αγάπη για το εγώ τους, ψάχνουν τη στάση Νερατζιώτισσα στο Κάμα Σούτρα και χαίρονται διπλά που τώρα με την καλωδιακή «όλα είναι στο χέρι σου»!
Δύο άντρες σε έναν, ένας σε όλους.
Ο σύγχρονος Νάρκισσος είναι ο «homo hiropracticus» που δεν ερωτεύεται απλά το είδωλό του. Είναι το είδωλό του. Ζει μόνιμα μπροστά σ’ ένα καθρέφτη, νοερό ή πραγματικό, ονειρεύεται ότι είναι αποσμητικό κι ότι ψεκάζουν μ’ αυτό όλο τον κόσμο, έχει πάντα να υποδείξει κάποιον που φταίει στη θέση του, και μαδάει αγγινάρα στο «μ’ αγαπώ, δεν μ’ αγαπώ» γιατί δεν έχει καμία εμπιστοσύνη ότι τα φύλλα της μαργαρίτας θα του βγουν σωστά.
Μαλακόχειρ οπαδός του «καν’το μόνος σου» αποφεύγει αγάπες και εξαρτήσεις, και στην προσπάθειά του να πέσει στην αγκαλιά του αγαπημένου του «εγώ», συγκρούεται μετωπικά μαζί του και γίνεται αλοιφή.
Πρωτότυπη μουσική: Μιχαήλ Άνθης
Πιάνο: Γιώργος Τσοκάνης
