Πρόσωπα

Δημήτρης Μπίτος: “Η στιγμή που αντιστεκόμαστε είναι η στιγμή που αρχίζουμε να υπάρχουμε! “

H “Ελένη”, ένα σημαδιακό ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μεταφέρεται θεατρικά στο θέατρο Σφενδόνη! Είναι ένα κείμενο που έχεις την αίσθηση ότι γράφηκε για σήμερα. Η Ελένη, ένα σύμβολο όχι μόνο της ομορφιάς, αλλά και της Ελλάδας, έχει πια γεράσει! Εξομολογείται σε ένα παλιό της γνωστό ότι ο έρωτας και τα σπουδαία γεγονότα του πολέμου έχουν χάσει το νόημά τους … Παραδέχεται ότι εκείνο που έχει σημασία είναι η αντίσταση, ακόμα και χωρίς σημασία. Ο Δημήτρης Μπίτος σκηνοθετεί κι ερμηνεύει το ρόλο της ηλικιωμένης γυναίκας προσπαθώντας να αναδείξει το λόγο του Ρίτσου μέσα από μία ατμόσφαιρα μυσταγωγική. Συνέντευξη στον Γιώργο Σμυρνή

24.03.2011

Πέρσι, η «Ελένη» έπαιξε για λίγες παραστάσεις στις σκηνές Booze και Συνεργείο και φέτος ανεβαίνει για 8 μόνο παραστάσεις στο Θέατρο Σφενδόνη. Στην παράσταση, εκτός από το Δημήτρη Μπίτο, ερμηνεύει και ο Νίκος Δημητρόπουλος. Μιλήσαμε με τον σκηνοθέτη της παράστασης Δημήτρη Μπίτο και μας εξομολογείται πώς βλέπει την “Ελένη”, την ποίηση, το θέατρο και την επανάσταση!

Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο θέμα;

Η Τέταρτη Διάσταση αποτελεί μια σημαδιακή συλλογή του Ρίτσου. Στην “Ελένη”, ειδικότερα, βλέπω ένα κείμενο επίκαιρο, μία γλώσσα που διεισδύει στο σήμερα αλλά και μία ποιητικότητα που πάντοτε ήθελα να αναμετρηθώ μαζί της.

Ποιες προκλήσεις για το σκηνοθέτη δημιουργεί ένα υπερεαλιστικό ποίημα όπως η “Ελένη” του Ρίτσου;
Την πρόκληση του να δώσεις εικόνα στις φιγούρες που μας στοιχειώνουν. Να δώσεις μορφή και μυρωδιά στους φόβους σου. Να έρθεις αντιμέτωπος με μία πραγματικότητα που ενώ τα χρόνια περνούν… δεν αλλάζει. Προκλήσεις που είναι ακόμη πιο γοητευτικές αν λάβουμε υπόψη και τη θεατρικότητα που υφέρπει στο κείμενο της Ελένης.

Ο Ρίτσος ήταν ένας ποιητής στρατευμένος στον υπερρεαλισμό και στην αριστερή ιδεολογία; Βλέπετε στοιχεία της πολιτικής του στράτευσης στην “Ελένη”;
Θα έλεγα.. κανένα και πολλά. Κι αυτό γιατί η ποίηση δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται πολιτικοποιημένη ή μη. Από μόνη της είναι μία πολιτική πράξη.
Κι αυτό υπάρχει στην Ελένη. Και για αυτό το λόγο η Ελένη παραμένει επίκαιρη και μας συγκινεί.

Ο μυθολογικός κόσμος, όπως περιγράφεται από τον Ρίτσο, συνδέεται με στοιχεία του σύγχρονου τεχνολογικού πολιτισμού. Πόσο γοητευτική είναι για σας αυτή η σύνδεση;
Πολύ. Μα αυτός είναι ένας από τους λόγους που το κείμενο αυτό είναι τόσο δυνατό. Γιατί έχεις την αίσθηση ότι γράφτηκε σήμερα…

Πόσο μεγάλη πρόκληση είναι να παρουσιάζετε τη φθορά της ομορφιάς (μέσα από ένα γερασμένο σύμβολο ομορφιάς όπως η Ελένη) σε μια εποχή που έχει χαρακτηρισθεί “εποχή της εικόνας”;
Η γερασμένη Ελένη.. ένα σύμβολο που αντιστέκεται… υποχωρεί.. παραχωρεί και καθηλώνεται. Ένα σύμβολο όχι μόνο ομορφιάς… αλλά και της χώρας μας.
Σε μία εποχή “κρίσης”, που κρίνεται και κρίνει. Που αντιστέκεται. Που προσπαθεί να βρει τα όριά της. Και μέσα σε αυτήν και όλοι εμείς.

Το ποίημα αναφέρεται σε μια εποχή που ο έρωτας και ο πόλεμος έχουν χάσει τη σημασία τους. Ωσόσο, πρέπει να αντιστεκόμαστε, έστω κι αν δεν υπάρχει σε αυτό κανένα νόημα; Θα λέγατε ότι η “αντίσταση χωρίς κανένα νόημα” είναι ένα μότο που προσδιορίζει τη ζωή και τη δράση ενός πραγματικού καλλιτέχνη;

Η στιγμή που αντιστεκόμαστε είναι και η στιγμή που αρχίζουμε να υπάρχουμε.

Η παράσταση θα παίζεται έως τις 14/4 στο θέατρο ΣΦΕΝΔΟΝΗ.
Περισσότερες πληροφορίες για τις ημέρες και ώρες των παραστάσεων