Δημόσιοι υπάλληλοι υπάρχουν… δουλειά δεν γίνεται!

Δεν θέλω να συγκρίνω τον εαυτό μου και τις επιχειρήσεις μου με το ελληνικό κράτος αλλά απ’ την άλλη δεν μπορώ παρά να αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν εγώ να ξέρω που πάει η κάθε μου δεκάρα και κοτζάμ «συντεταγμένη πολιτεία» να μην μπορεί να γνωρίζει που πάνε τα… δις!

Όταν μάλιστα θα αρχίσουν να μετράνε και τον… ευρύτερο δημόσιο τομέα, εκεί να δεις! Θα βγουν από τη ντουλάπα οι σκελετοί! Θα ανακαλυφθούν δημόσιοι υπάλληλοι ιδιωτικής χρήσεως, ή δημόσιοι υπάλληλοι της κατηγορίας “ΠΕ Φάντασμα”.

Τι μπορεί όμως να προσδοκά η πατρίδα σας απ’ αυτό; Αν δεν αναλάβουν πολιτική δράση οι κυβερνώντες και αν δεν γίνουν τομές, τίποτα. Μια ακόμα τρύπα στο νερό. Στην Ελλάδα επί δεκαετίες η πλέον συνηθισμένη τακτική ήταν τα σκουπίδια κάτω απ το χαλάκι. Τώρα όμως τα σκουπίδια έγιναν βουνό και δεν μπορούν να τα κρύψουν άλλο. Κάτι πρέπει να κάνουν. Και σε τέτοια προβλήματα τη λύση δεν μπορούν να την δώσουν εκ των έσω, χρειάζεται κάποιος που να μην έχει συναισθηματική εμπλοκή!

Και κάπου εδώ σκάει μύτη ο GAP. Ο Γεώργιος Ανδρέας Παπανδρέου, Πρωθυπουργός της Ελλάδας, πολίτης όμως του κόσμου. Όντως μερικές φορές μοιάζει να μην έχει επαφή με την πραγματικότητα της χώρας που κυβερνάει αλλά μήπως στην περίπτωσή σας αυτό είναι καλό; Όντως τα ελληνικά του δεν είναι τέλεια αλλά όταν μιλάει στο εξωτερικό τον ακούνε. Όντως δείχνει να εμπιστεύεται περισσότερο τους ξένους ή ξενόφερτους αλλά δεν χορτάσατε από την «αξιοκρατία»;

Ο ΓΑΠ έχει κατά την ταπεινή μου γνώμη δύο προβλήματα. Δεν έχει πολλούς συνεργάτες που να μοιράζονται το όραμά του και την επιθυμία του να κάνει αλλαγές σε αυτό το μόρφωμα που λέγεται ελληνικό κράτος. Αν δει κανείς την κυβέρνησή του θα παρατηρήσει ότι έχει μια στενή ομάδα ανθρώπων που τραβάει το κουπί και οι άλλοι κάνουν απλωτές και μακροβούτια.

Είναι αδιανόητο επίσης κάποιοι από το «σοσιαλιστικό» ΠαΣοΚ να αντιπολιτεύονται για να αντιπολιτεύονται και να κερδίζουν ψηφαλάκια κριτικάροντας ακόμα και σωστές προσπάθειες για τη σωτηρία της χώρας τους. Όποια ή όποιος διαφωνεί πάει σπίτι του λέω εγώ (ναι για μας το «σπίτι» έχει άλλη έννοια αλλά αυτά είναι cosa nostra).

Το άλλο του πρόβλημα είναι εκείνο το ρημάδι «λεφτά υπάρχουν». Μια φράση που θα μπει στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» και θα κάνει παρέα στη «μηδενική ανοχή».

ΥΓ: Οι σωστές τομές θα αναλυθούν στη συνέχεια του παρόντος. Τόσες δεκαετίες κάνετε υπομονή. Κάντε και μέχρι τη Δευτέρα.