Από το 2009, η τρίτη μεγάλου μήκους (και δεύτερη μυθοπλασίας) ταινία του σκηνοθέτη και ζωγράφου Κυριάκου Κατζουράκη που συμμετείχε στο Montreal World Film Festival και στο τμήμα Focus on World Cinema...
Άνθρωποι και εικόνες της ελληνικής επαρχίας, στο βραβευμένο ντοκυμαντέρ του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου...
H ζωή ενός μουσικού του διαμετρήματος του Μίκη Θεοδωράκη δεν μπορεί να διαχωρισθεί από την μουσική του. Έτσι στην παράσταση «Μίκης Θεοδωράκης: Ποιος τη ζωή μου» στο Badminton γύρω από τον βίο και την δημιουργία του μεγάλου συνθέτη η μουσική του είχε τον πρώτο λόγο.
Μια από τις καλύτερες πρόσφατες ελληνικές ταινίες. Ευρωπαϊκής γραφής σινεμά, λιτό, νευρώδες, ανθρώπινο, σωματικό...
Μπορεί μια συζήτηση μεταξύ ενός καθηγητή πανεπιστημίου και μιας φοιτητριούλας να μετατραπεί σε ένα πραγματικό θρίλερ; Μπορεί, αν την γεννάει η φαρμακερή πένα του Ντέιβιντ Μάμετ. Ο λόγος για την παράσταση «Ολεάννα», που ανεβαίνει στο θέατρο Εμπορικόν σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη.
Ένα επικών διαστάσεων μεταφυσικό θρίλερ μετά μουσικής, οι «Δαίμονες» σε μουσική του Νίκου Καρβέλα και σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα που ανεβαίνει στο Παλλάς με πρωταγωνίστρια την Άννα Βίσση και άλλους λαμπερούς συντελεστές.
Μια από τις καλύτερες πρόσφατες ελληνικές ταινίες. Ευρωπαϊκής γραφής σινεμά, λιτό, νευρώδες, ανθρώπινο, σωματικό...
Ένα αρκετά όμορφο και καλοστημένο lo-fi δράμα από το Νίκο Κορνήλιο...
Ένας νέος σκηνοθέτης από τη Γαλλία δίνει τα διαπιστευτήρια του με ένα, αρκετά πετυχημένο, low budget horror mash-up...
Ενδιαφέρουσα, άνιση, σπονδυλωτή animation... περίπου βιογραφία του πιο ιδιόρρυθμου (και πρόωρα χαμένου) μέλους των Monty Python...
Το καινούριο «Evil Dead» είναι ένα καλό δώρο για τους οπαδούς του σπλάτερ, αλλά δεν πρόκειται να ξεπεράσει τις παλιές αγαπημένες δουλειές του Σαμ Ρέιμι...
Μια συμπαθής τουρκογερμανική οικογενειακή dramedy μετανάστευσης, με τις προβλεπόμενες αναλογίες νοσταλγίας, χιούμορ και συγκίνησης...
Μια ιρανική ταινία με ενδιαφέροντα στοιχεία, σημασία στη λεπτομέρεια, αλλά και ένα τελικά άνισο συνδυασμό ψυχολογικού πορτρέτου, πολιτικού σχολίου και εγκληματικής ίντριγκας...
Ο βετεράνος σταρ της κωμικής περιπέτειας και των κουνγκ φου ακροβατικών Τζάκι Τσαν προσπαθεί να θυμηθεί τις μέρες δόξας του, προσφέροντας μερικές θεαματικές σκηνές δράσης.
Ένα από τα έργα της σύγχρονης γαλλικής δραματουργίας, το «Γκιγιόμ γλυκιά μου» του Γκιγιόμ Γκαλιέν στο πλαίσιο του Low Budget Festival ανέβηκε για τέσσερις μέρες στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε σκηνοθεσία της Μαριάννας Κάλμπαρη.
Ο Iron Man επιστρέφει δυναμικά, σε μια περιπέτεια που συνδυάζει με επιτυχία απολαυστικό χιούμορ και θεαματική δράση...
Ένα χωριό του τουρκικού Πόντου και οι κάτοικοί του έρχονται αντιμέτωποι με την οικολογική απειλή μιας χωματερής στο ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ του Φατίχ Ακίν.
Μια νεανική και μοντέρνα παράσταση κριτικής για την Αμερική, με αναφορές στον Τζωρτζ Μπους και τα πεπραγμένα του την ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου από μια διαφορετική αφετηρία, πραγματοποιείται στην παράσταση «η βλαμμένη» που ανεβαίνει στον Χώρο Τέχνης 14η Μέρα σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Χατζάκη.
Ένας Χίτλερ λίγο πριν την πτώση του προσπαθεί απεγνωσμένα να αφήσει την παρακαταθήκη του και τον σπόρο του ναζισμού στις επόμενες γενιές. Κι από ό,τι φαίνεται κάτι καταφέρνει, σύμφωνα με την παράσταση Adolf, τον μονόλογο με τον Βρετανό ηθοποιό Pip Utton που ανεβαίνει στο Βios.
Ένα έργο για έναν μαχητή της Κρήτης με προσωπικό κώδικα ηθικής, έναν σκληρό άντρα που βάζει τιμή και πατριωτικό καθήκον πάνω ακόμα και από κάθε ανθρώπινη ευαισθησία, «ο καπετάν Μιχάλης» του Νίκου Καζαντζάκη παρουσιάζεται στο Θέατρο "Βαφείο-Λάκης Καραλής" σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουσκουλή.
Συναρπαστική, συγκινητική, υπέροχα γυριμένη ιστορία ενηλικίωσης στη χούντα της Αργεντινής, δοσμένη μέσα από τη ματιά του μιρού ήρωά της και βασισμένη στις αληθινές εμπειρίες του δημιουργού της...
Γαλλικό animation για μεγάλους, με μαύρο χιούμορ, ατμοσφαιρικό και όμορφα φτιαγμένο αν και περισσότερο ενδιαφέρον στη σύλληψη παρά στην ολοκλήρωσή του...
Μια ακόμα μεταφορά του κλασσικού έργου του έργου του Ντίκενς, αξιοπρεπής αλλά αρκετά τυπική για να προσθέσει κάτι καινούριο και ουσιώδες...
Ενδιαφέρουσα θεματικά, άνιση κινηματογραφικά ταινία από την Αίγυπτο, που προσπαθεί να καταγράψει τη γέννηση της αντίδρασης των γυναικών στο πρόβλημα της σεξουαλικής παρενόχλησης σε μια συντηρητική κοινωνία...
Ντοκυμαντέρ που ρίχνει φως σε ελάχιστα γνωστές και πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές της ελληνοαμερικάνικης ιστορίας...
Ένα από τα πιο εμβληματικά και τα πιο σκοτεινά έργα του θεάτρου του παραλόγου, «Το τέλος του παιχνιδιού» του Σάμιουελ Μπέκετ ανεβαίνει στο Από Μηχανής Θέατρο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη.
Στο τέλος της όπερας "Σικελικός Εσπερινός" του Βέρντι, ηχούν καμπάνες δίνοντας το σύνθημα για επανάσταση των Σικελών εναντίον των Γάλλων. Η γενική πρόβα για το ανέβασμα του "I vespri siciliani" από τη Λυρική Σκηνή, την οποία και παρακολουθήσαμε στο Μέγαρο Μουσικής, και έκανε επίσης αρκετό "θόρυβο", αφού κάθε ανέβασμα αυτής της "grand opera" αποτελεί αξιοσημείωτο καλλιτεχνικό γεγονός, καθώς είναι ένα έργο που δεν παρουσιάζεται συχνά, ακόμα και διεθνώς.από την Αργυρώ Σταυρίδη
Το βραβευμένο έργο του Ζοέλ Πομμερά «Κύκλοι/Ιστορίες» ανεβάζει η θεατρική ομάδα Κανιγκούντα σε σκηνοθεσία Γιάννη Λεοντάρη στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.
Ένα κλασικό έργο του Έντουαρντ Άλμπη, το «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ» με ένα κλασικό θέμα για το θέατρο, αυτό της «σφαγής» που συμβαίνει στα αντρόγυνα που συμβιώνουν πολλά χρόνια μαζί, ανεβαίνει στο θέατρο Πόλη σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη.
Οι Πενήντα αποχρώσεις του γκρι είναι γνωστό ότι αποτελούν την πιο μεγάλη ένοχη απόλαυση των σημερινών γυναικών (μεγάλη ως προς το απόλαυση και όχι ως προς το ένοχη). Σε αυτήν δεν μπόρεσε να αντισταθεί ούτε η πρώτη κυρία της Γαλλίας, η σύντροφος του Φρανσουά Ολάντ, η οποία θέλησε να γράψει κριτική και στα τρία βιβλία της Ε. Λ. Τζέιμς.
Μαθήματα πωλήσεων και ηθικής εξαχρείωσης παραδίδονται με το αζημίωτο οικονομικά, αλλά όχι και ψυχικά, στο παραβολικό έργο του Ζοέλ Πομμερά «Η μεγάλη και θαυμαστή ιστορία του εμπορίου» που ανεβαίνει στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σκηνοθετημένη από τον ίδιο τον συγγραφέα με γάλλους ηθοποιούς και την χρήση ελληνικών υπερτίτλων.
Διάσπαρτες ιστορίες μιας καθημερινότητας αστικής και ανθρώπινης και συνάμα ποιητικής, σοκαριστικής και ενίοτε σουρεαλιστικής βλέπουμε στην παράσταση «Θα σε πάρει ο δρόμος» που ανεβαίνει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολάρι.
Μια αρκετά προκλητική κατάδυση στις σκοτεινές ζώνες της ζωής μέσα από την μπερδεμένη σεξουαλικότητα και την χαοτική ταυτότητα ενός εφήβου επιχειρεί η παράσταση Vitrioli του συγγραφέα Γιάννη Μαυριτσάκη σε σκηνοθεσία Olivier Py στην Νέα Σκηνή Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού Θεάτρου.
