The Ugly Stepsister

Η ταινία ακολουθεί την Ελβίρα καθώς προσπαθεί απεγνωσμένα να ανταγωνιστεί την εκθαμβωτικά όμορφη θετή αδερφή της. Σε ένα παραμυθένιο βασίλειο όπου η ομορφιά είναι μεγάλη υπόθεση, η Ελβίρα είναι διατεθειμένη να κάνει τα πάντα για να τραβήξει το βλέμμα του Πρίγκιπα. Η ταινία αφηγείται την αιματηρή ιστορία του πόνου, του ιδρώτα, της λάσπης και της χρυσόσκονης που χρειάζονται για να γίνει η Ελβίρα η βασίλισσα του χορού.

Η πρώτη Νορβηγική ταινία που προβάλλεται στην τελετή έναρξης του Midnight Section του φεστιβάλ Sundance. Μία body horror ταινία βασισμένη στο παραμύθι της Σταχτοπούτας.

Η ιδέα του “beauty horror” της ταινίας είναι εμπνευσμένη από το body horror και το μισογυνιστικό δόγμα “η ομορφιά είναι πόνος”, και συνεχίζει τη δική μου εξερεύνηση της τυραννίας της ομορφιάς και του πώς αυτή επηρεάζει τις νέες γυναίκες. Είναι ένα θέμα ιδιαίτερα προσωπικό για εμένα, μετά από χρόνια πάλης με την εικόνα του σώματός μου και την αναζήτηση της θέσης μου μέσα στη θηλυκότητα. Μέσα από αυτήν την ιστορία, έχω στόχο να βυθίσω το κοινό στην εμπειρία της Ελβίρας – προκαλώντας ενσυναίσθηση, δυσφορία και προβληματισμό. Αντικατοπτρίζοντας τον σωματικό της πόνο στα ίδια τα σώματα των θεατών, ελπίζω να δημιουργήσω μια ενστικτώδη σύνδεση που θα προκαλέσει ουσιαστικό στοχασμό.

Το ταξίδι της Ελβίρας αναδεικνύει την αγωνία της προσκόλλησης σε άπιαστα πρότυπα εξωτερικής εμφάνισης. Έχω εμπνευστεί από την προσέγγιση του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ στο είδος αυτό: οι σωματικές μεταμορφώσεις λειτουργούν ως μεταφορές για τα ελαττώματα, τα διλήμματα, τους εσωτερικούς φόβους των χαρακτήρων του ή ακόμα και ως πολιτικό σχόλιο για το πώς η κοινωνία επηρεάζει το άτομο.

Η ταινία επιπλέον αντλεί έμπνευση από την πλούσια ιστορία της Σταχτοπούτας, ιδιαίτερα από την εκδοχή των Αδελφών Γκριμ, στην οποία οι ετεροθαλείς αδελφές ακρωτηριάζουν τα πόδια τους για να χωρέσουν στο γοβάκι.

Αν και θα ήταν εύκολο να δημιουργήσω μια σύγχρονη εκδοχή της Σταχτοπούτας, ήμουν από την αρχή αποφασισμένη να τοποθετήσω αυτή την ιστορία στο αόριστο “μια φορά κι έναν καιρό”. Τα μοτίβα της ταινίας, αν και αντανακλούν σύγχρονα ζητήματα, είναι στην πραγματικότητα διαχρονικά, ριζωμένα σε πολιτισμικές παραδόσεις που συνεχίζουν να διαμορφώνουν τις αντιλήψεις μας για την ομορφιά και την ταυτότητα. – Εμίλιε Μπλίχφελντ

Η αισθητική της ταινίας έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα από τον κινηματογράφο παραμυθιών της Ανατολικής Ευρώπης των δεκαετιών του 1960 και 1970, ο οποίος φημίζεται για το σκληρό ρεαλισμό του, τα γοτθικά σκηνικά, τα πρακτικά εφέ και τον φυσικό φωτισμό. Αυτές οι ταινίες πετυχαίνουν μια μοναδική ισορροπία ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, δημιουργώντας έναν αλλόκοτο, μαγεμένο ρεαλισμό που έγινε κεντρικό στοιχείο του The Ugly Stepsister.