Εμένα οι μικρές ιστορίες με νοιάζουν, Ναπολέων!, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μάρκελλου στο Θέατρο Εν Αθήναις

Ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Κωνσταντίνος Μάρκελλος (Δυο Πορτοκάλια για τα Χριστούγεννα, Χορευτική Πανούκλα, Η Απαγωγή της Τασούλας, Η Ίτσα του Σάσμα) και η ηθοποιός Ελένη Στεργίου, διασκευάζουν το εκπληκτικό μυθιστόρημα του Γιόζεφ Ροτ «Οι Εκατό Μέρες» και δημιουργούν μια παράσταση Λόγου και Μουσικής με τίτλο «Εμένα οι μικρές ιστορίες με νοιάζουν, Ναπολέων!»,  η οποία προσφέρει μια ευαίσθητη και πικρή, γεμάτη ανθρωπισμό ματιά πάνω στις σχέσεις εξουσίας, καθώς και στις τραγικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στις ζωές των «απλών και ασήμαντων» η προσκόλληση και η λατρεία στον ισχυρό.

Το έργο, σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μάρκελλου, κάνει πρεμιέρα στο θέατρο «Εν Αθήναις» την Τετάρτη 23 Απριλίου. Ερμηνεύουν οι: Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Ελένη Στεργίου, Κωνσταντίνος Μάρκελλος.

Ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι από φτωχή οικογένεια, η Αντζελίνα Πιέτρι, αφήνει την Κορσική (πατρίδα δική της, αλλά και του Ναπολέοντα Βοναπάρτη), και καταφεύγει στο Παρίσι,  στην υπηρεσία του αυτοκράτορα, τον οποίο γνωρίζει  και λατρεύει μέσα από τα αμέτρητα πορτραίτα του που κρέμονται σε κάθε γωνιά του κόσμου. Φαντασιώνεται πως όσο καλύτερα κάνει τη δουλειά της, τόσο πιο κοντά έρχεται σ’ αυτόν. Τα όνειρά της, να τον συναντήσει, θα σκοντάψουν πάνω σε μια ντροπιαστική νύχτα απόρριψης στα ενδότερα του παλατιού, πάνω στα απαξιωτικά λόγια των Κυριών της Αυλής, πάνω στα χυδαία βλέμματα και τις σεξουαλικές ορέξεις των στρατιωτών του Ναπολέοντα. Ένας εξ αυτών θα αφήσει έγκυο την νεαρή κοπέλα. Το αγόρι που θα γεννηθεί, μεγαλώνοντας, θα σταλεί να πολεμήσει στο πλευρό του  Μεγάλου Στρατηλάτη για να κατακτήσει μαζί του τον κόσμο.

Όμως, η Μεγάλη Ιστορία έχει άλλα σχέδια για την Αντζελίνα και τον Βοναπάρτη: Μετά την ήττα στο Βατερλό, ο μεγάλος αυτοκράτορας θα γυρίσει στο Παρίσι ντροπιασμένος και ανεπιθύμητος, σχεδόν τόσο ελάχιστος όσο κι εκείνη. Η μικρή Αντζελίνα Πιέτρι, τελευταία φανατική της εξουσίας του, θα προσπαθήσει πάση θυσία να τον κάνει δικό της.

Η παράσταση διαγράφει με λυρισμό, δραματική ένταση και σαρκασμό τις αντίστροφες πορείες δύο φαινομενικά ασύμβατων ανθρώπων, μέχρι την τελική, απρόσμενη ένωσή τους: Ο σπουδαίος εκπίπτει, ο τίτλος φθίνει, ο μύθος τελειώνει και στο τέλος δε μένει παρά μόνο ο άνθρωπος. Ή μερικά, έστω, πολύχρωμα κουρέλια να τον θυμίζουν. Την Ιστορία γράφουν οι νικητές κι οι δυνατοί με το μελάνι τους, όμως αυτοί που την ποτίζουν με το αίμα τους είναι οι αφανείς και οι ελάχιστοι πρωταγωνιστές της, με τις μικρές, προσωπικές ιστορίες τους.