Τα λευκά τραπεζομάντηλα – plus ένα αναπάντεχο όφελος από τα «τραπεζώματα»

Πρώτος προσωπικός απολογισμός Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς: Δύο μεγάλα τραπέζια, με την οικογένεια που αλλάζει σύνθεση, με μέλη που λείπουν (για καλό, ευτυχώς), με μέλη που… προσαρτώνται, με λίγους και καλούς φίλους που είναι σαν οικογένεια. Μπορεί κάθε χρόνο αυτές οι πρώτες μέρες του να με βρίσκουν κουρασμένη αλλά είναι μια γλυκιά κούραση ικανοποίησης για όλα όσα σημαίνουν για μένα οι γιορτές: οικογένεια, φίλοι, τραπεζώματα, κρασιά, ποτά, νόστιμα φαγητά, τυριά, γλυκά βέβαια και μόλις τελειώσει το ένα τραπέζι, φτου κι απ’ την αρχή.

Κάθε χρόνο αυτές τις μέρες τα λευκά τραπεζομάντηλα πρωταγωνιστούν. Το λευκό της χαράς για τη γιορτή, της αναμονής για όσα θα έρθουν, για την ελπίδα που φέρνει κάθε νέο ξεκίνημα.

Απλώνω και από τη βεράντα μου βλέπω να ανεμίζουν λευκά τραπεζομάντηλα. Βίοι παράλληλοι, ημέρες που άνοιξαν σπίτια και καρδιές, ημέρες γεμάτες ευχές και προσδοκίες. Λευκά τραπεζομάντηλα, πειστήρια των οικογενειακών τραπεζιών, των μαζώξεων ανάμεσα σε συγγενείς και σε φίλους που είναι καλύτεροι από συγγενείς.

Και, ως εορταστικός μπουναμάς, ένα ενδιαφέρον project που επιβεβαιώνει πόσο καλά κάναμε και ανοίξαμε και φέτος το σπίτι και μαζέψαμε εκεί όλη την οικογένεια και χαλάλι η κούραση!

To The Family Dinner Project ξεκίνησε από μια ομάδα αποφοίτων του Χάρβαρντ με σκοπό να αποδείξει την αξία των οικογενειακών γευμάτων και της εποικοδομητικής αλληλεπίδρασης μέσα στην οικογένεια. Σύμφωνα με τους υπευθύνους του project, τα τελευταία 20 χρόνια, οι έρευνες έχουν δείξει αυτό που οι γονείς μας γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό: το να μοιράζεσαι ένα οικογενειακό γεύμα κάνει καλό στη διάθεση, τον εγκέφαλο και την υγεία όλων των μελών της οικογένειας. Πρόσφατες μελέτες συνδέουν τα τακτικά οικογενειακά γεύματα με τα είδη των συμπεριφορών που οι γονείς επιθυμούν για τα παιδιά τους: υψηλότερους μέσους όρους βαθμολογίας, ανθεκτικότητα και αυτοεκτίμηση. Επιπλέον, τα οικογενειακά γεύματα συνδέονται με χαμηλότερα ποσοστά κατάχρησης ουσιών, εφηβικής εγκυμοσύνης, διατροφικών διαταραχών και κατάθλιψης. «Βλέπουμε το οικογενειακό δείπνο ως πρωταρχική ώρα για να θρέψουμε την ηθική σκέψη και οι οικογένειες ανταποκρίνονται σε αυτό» καταλήγουν.

Αυτή τη στιγμή που οι γιορτές είναι ακόμη νωπές στο μυαλό και τη διάθεσή μας ας κρατήσουμε αυτή την πληροφορία στο πίσω μέρος του μυαλού μας ως μία ακόμη θετική πτυχή των εορταστικών τραπεζιών και των οικογενειακών συγκεντρώσεων των ημερών.

Κι όσο για τα τραπεζομάντηλα, ας ανεμίζουν λίγο ακόμη, γεμίζοντάς μας με αισιοδοξία και ελπίδα για όσα θα έρθουν και αφήνοντας πίσω τους ψίχουλα χαράς και ευτυχίας από τις ημέρες των γιορτών. Και του χρόνου όλοι μαζί!