Το καλύτερο δώρο για τον εαυτό μας είναι η αυτοφροντίδα!

Θα ξεκινήσω με ένα παράδειγμα που πάντα χρησιμοποιώ για να «πείσω» τον εαυτό μου ότι το να δίνω -κάποιες φορές- προτεραιότητα στις ανάγκες μου, να κάνω πράγματα για μένα, να φροντίζω το σώμα και την ψυχή μου, δεν είναι εγωιστική πράξη. Το παράδειγμα, λοιπόν: στις οδηγίες που μας δίνουν στα αεροπλάνα πριν από την απογείωση επισημαίνουν ότι σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, φοράμε πρώτα εμείς τη μάσκα οξυγόνου και μετά βοηθάμε τους άλλους γύρω μας να τη φορέσουν. Αυτό ακριβώς ισχύει και στην πραγματική ζωή. Εάν δεν φροντίζω τον εαυτό μου ώστε να είμαι καλά, ισορροπημένη και δυνατή, πώς θα μπορώ να φροντίσω τους αγαπημένους μου;

Με όλα αυτά στο μυαλό, ζήτησα από την Αλεξάνδρα Παυλέτση – Στεφανή BSc, Ψυχολόγο, MSc , CAT Ψυχοθεραπεύτρια να προσπαθήσει να κάνει έναν λογικό διαχωρισμό ανάμεσα στην αυτοφροντίδα και τον εγωισμό. Ας δούμε τι μας λέει.

Η αυτοφροντίδα είναι μια προσωπική πράξη φροντίδας που προάγει την ευημερία μας σε διάφορα επίπεδα. Περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως η τακτική άσκηση, η υγιεινή διατροφή, η ψυχική ηρεμία, η κοινωνική σύνδεση και η προσωπική ανάπτυξη. Η αυτοφροντίδα δεν είναι πολυτέλεια, αλλά μια αναγκαιότητα για τη διατήρηση της ισορροπίας και της ευημερίας. Είναι μια συνεχής πρακτική που ενισχύει την αντοχή και βοηθά να αντιμετωπίσεις τις προκλήσεις της καθημερινότητας.

Είναι εύκολο να αναρωτηθείς αν η αυτοφροντίδα μπορεί να εκληφθεί ως εγωισμός, ειδικά όταν αφιερώνεις χρόνο και ενέργεια στον εαυτό σου, ενώ υπάρχουν άλλοι γύρω σου που χρειάζονται βοήθεια ή υποστήριξη. Ωστόσο, η ουσιαστική διαφορά έγκειται στην πρόθεση και στον αντίκτυπο της πράξης. Όταν φροντίζεις τον εαυτό σου, το κάνεις με σκοπό να ανακτήσεις τις δυνάμεις σου και να βελτιώσεις τη δική σου ευημερία, ώστε να μπορείς αργότερα να προσφέρεις και στους άλλους με καλύτερο τρόπο.

Ο εγωισμός, από την άλλη, αφορά στη συνεχιζόμενη και αδικαιολόγητη προτεραιότητα στον εαυτό μας εις βάρος των άλλων, χωρίς να αναγνωρίσεις τις ανάγκες ή τα συναισθήματα των γύρω μας. Ο εγωιστής δεν ενδιαφέρεται για το πώς η συμπεριφορά του επηρεάζει τους άλλους, ενώ το άτομο που ασκεί αυτοφροντίδα συνειδητοποιεί τη σημασία της φροντίδας των άλλων, αλλά κατανοεί ότι πρέπει πρώτα να φροντίσει τον εαυτό του, προκειμένου να είναι σε θέση να προσφέρει βοήθεια και υποστήριξη στους γύρω του.

Ενδυνάμωση της ψυχικής μας υγείας: Η ψυχική υγεία επηρεάζει όλες τις πτυχές της ζωής. Όταν υπάρχει αυτοφροντίδα, μειώνεται το άγχος, η κατάθλιψη και η ένταση, κάτι που επιτρέπει να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες με μεγαλύτερη ηρεμία και σαφήνεια.

Σωματική υγεία: Η τακτική άσκηση, η καλή διατροφή και η ξεκούραση είναι απαραίτητα στοιχεία της αυτοφροντίδας που προάγουν τη σωματική ευεξία, μειώνουν τον κίνδυνο ασθενειών και ενισχύουν σε καθημερινό επίπεδο.

Αυτοεκτίμηση: Όταν φροντίζεις τον εαυτό σου, ενισχύεται η αυτοεκτίμησή. Αισθάνεσαι καλύτερα με τον εαυτό σου και αναγνωρίζεις την αξία σου, γεγονός που βοηθά να έχουμε υγιείς σχέσεις με τους άλλους.

Βελτίωση των σχέσεων: Όταν νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, είσαι σε θέση να προσφέρεις περισσότερα στους άλλους. Η αυτοφροντίδα βοηθά να δημιουργήσεις ισχυρότερες και πιο υγιείς σχέσεις, καθώς είσαι σε θέση να επικοινωνήσεις καλύτερα και να υποστηρίζεις τους άλλους χωρίς να εξαντλείσαι.

Η αυτοφροντίδα δεν πρέπει να είναι εγωιστική ή ακραία. Ο στόχος είναι να βρούμε την ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική μας ευημερία και τη φροντίδα των άλλων. Η υπερβολική εστίαση στον εαυτό χωρίς να έχουμε υπόψη τις ανάγκες των γύρω μας μπορεί να οδηγήσει σε απομόνωση ή αδιαφορία για τους άλλους. Αντίθετα, η υπερβολική αφοσίωση στους άλλους και η παραμέληση των δικών μας αναγκών μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση και συναισθηματική εξουθένωση.

Η αυτοφροντίδα πρέπει να είναι ένα εργαλείο ενδυνάμωσης και όχι μια αυτοαναφορική πράξη. Όταν είμαστε υγιείς και ευτυχισμένοι, μπορούμε να προσφέρουμε περισσότερα στους άλλους, δημιουργώντας έναν κύκλο θετικής ενέργειας και υποστήριξης, έχοντας υπόψη τις συναισθηματικές αντοχές του εαυτού μας.

Η σωστή ισορροπία είναι το κλειδί. Όταν σεβόμαστε τις ανάγκες μας και φροντίζουμε τον εαυτό μας με επίγνωση, δημιουργούμε ένα υγιές υπόβαθρο για μια πλήρη και ικανοποιητική ζωή, γεμάτη συναισθηματική και κοινωνική ευημερία.